تاثیر آموزش هنرهای تجسمی بر بهبود مهارت های تفکر انتقادی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

آموزش هنرهای تجسمی در سال های اخیر از جایگاه یک فعالیت صرفا ذوقی و جانبی فاصله گرفته و به عنوان یکی از مولفه های اثرگذار در رشد شناختی، عاطفی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است. هنرهای تجسمی با فراهم کردن زمینه مشاهده دقیق، تحلیل، مقایسه، تفسیر، داوری و آفرینش، می تواند بستر مناسبی برای پرورش تفکر انتقادی در دانش آموزان ایجاد کند. دانش آموز در فرایند تولید و تحلیل آثار تجسمی، ناگزیر از دیدن دقیق، پرسشگری، ارزیابی شواهد، بررسی روابط میان اجزا، کشف معنا و ارائه تفسیر شخصی است و این فرایندها با مولفه های اصلی تفکر انتقادی همپوشی معناداری دارند. از سوی دیگر، تقویت توانایی های ذهنی و شناختی ناشی از آموزش هنرهای تجسمی می تواند به بهبود کیفیت یادگیری در سایر دروس و در نهایت به پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بینجامد.مقاله حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش هنرهای تجسمی بر بهبود مهارت های تفکر انتقادی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. در این نوشتار تلاش می شود با تکیه بر یافته های پژوهش های داخلی، ابعاد نظری و کاربردی این موضوع تحلیل شود و نشان داده شود که آموزش هنرهای تجسمی نه تنها وسیله ای برای رشد خلاقیت و تخیل، بلکه ابزاری موثر برای ارتقای مهارت های شناختی سطح بالا و بهبود عملکرد تحصیلی است. بررسی مطالعات انجام شده در ایران نشان می دهد که آموزش هدفمند و اصولی هنرهای تجسمی، مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش می دهد، انگیزه یادگیری را تقویت می کند، قدرت تحلیل و استدلال آنان را بالا می برد و در بهبود یادگیری مفهومی و عملکرد آموزشی نقش دارد (حسینی، ۱۳۹۸؛ احمدی و رضایی، ۱۴۰۰).نتایج کلی این بررسی بیانگر آن است که تلفیق آموزش هنرهای تجسمی با برنامه های درسی مدارس می تواند زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم کند. بر این اساس، توجه بیشتر به جایگاه هنر در نظام آموزشی، بازنگری در شیوه های تدریس، استفاده از روش های فعال و فراهم کردن امکانات مناسب آموزشی از جمله ضرورت های مهم در این حوزه به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

آموزش هنرهای تجسمی ، تفکر انتقادی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری ، نظام آموزشی