تاثیر هوش مصنوعی بر ساختار کلان آموزش و پرورش نوین

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 61

فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CASEP02_3018

تاریخ نمایه سازی: 26 تیر 1405

چکیده مقاله:

هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های تحول آفرین قرن بیست ویکم، تاثیرات گسترده ای بر حوزه های مختلف زندگی انسانی از جمله اقتصاد، صنعت، سلامت، مدیریت و آموزش بر جای گذاشته است. پیشرفت سریع سامانه های هوشمند، یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و تحلیل کلان داده ها موجب شده است که نظام های آموزشی در سراسر جهان با فرصت ها و چالش های جدیدی مواجه شوند. در این میان، آموزش و پرورش به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه انسانی، بیش از بسیاری از حوزه ها تحت تاثیر تحولات ناشی از هوش مصنوعی قرار گرفته است.پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر ساختار کلان آموزش و پرورش نوین و تبیین فرصت ها، چالش ها و پیامدهای این فناوری در نظام های آموزشی انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی بوده و با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع علمی، مقالات پژوهشی، گزارش های بین المللی و اسناد آموزشی مرتبط با هوش مصنوعی و آموزش صورت گرفته است. داده های گردآوری شده با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفته اند.یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی موجب تغییرات اساسی در ساختارهای آموزشی شده است. شخصی سازی یادگیری، توسعه آموزش هوشمند، بهبود فرایندهای ارزشیابی، افزایش دسترسی به منابع آموزشی و ارتقای کیفیت تصمیم گیری آموزشی از مهم ترین آثار مثبت این فناوری به شمار می روند. در مقابل، چالش هایی همچون شکاف دیجیتالی، مسائل اخلاقی، حفظ حریم خصوصی، وابستگی بیش از حد به فناوری و تغییر نقش معلمان از جمله موضوعاتی هستند که نیازمند توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی هستند.نتایج پژوهش همچنین نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند زمینه تحول در برنامه های درسی، روش های تدریس، مدیریت آموزشی و توسعه مهارت های آینده را فراهم کند. با این حال، بهره گیری موثر از این فناوری مستلزم تدوین سیاست های مناسب، توسعه زیرساخت های فناورانه، آموزش نیروی انسانی و توجه به ابعاد انسانی و اخلاقی آموزش است.بر اساس یافته های پژوهش، هوش مصنوعی نه تنها یک ابزار فناورانه، بلکه عاملی راهبردی در بازطراحی ساختارهای آموزش و پرورش نوین محسوب می شود. از این رو، شناخت ابعاد مختلف تاثیر آن می تواند به توسعه نظام های آموزشی کارآمدتر، انعطاف پذیرتر و متناسب با نیازهای آینده کمک کند.

نویسندگان

فاطمه خواجه وندی۱۱

۱- کارشناسی، ادبیات فارسی، پیام نور خمین

، زهره جواهری۲

۲- کارشناسی، ریاضی کاربردی، شاهد تهران

لیلا شکری۳

۳- کارشناسی، روانشناسی، دانشگاه آزاد