واکاوی چالش ها و فرصت های سال اول تدریس هنرآموز خوزستانی

سال اول تدریس برای هنرآموزان فنی وحرفه ای، دورانی سرنوشت ساز و مملو از چالش های ساختاری و هویتی است. پژوهش حاضر با هدف «واکاوی چالش ها و فرصت های سال اول تدریس هنرآموز خوزستانی»، با بهره گیری از روش خود-قوم نگاری و تحلیل روایی، به بررسی تجربه ی زیسته ی نویسنده در هنرستان های فنی خوزستان پرداخته است. یافته های حاصل از یادداشت های بازتابی و مستندات بصری محیط کارگاه نشان می دهد که مواجهه با «شوک واقعیت» ناشی از تفاوت معنادار میان انتظارات آکادمیک و واقعیت های فرسایشی محیط کارگاهی، اولین گره آموزشی است. تحلیل ها حاکی از آن است که گذار از هویت «تکنسین همه چیزدان» به «تسهیل گر تسهیم گر» و بازتعریف محدودیت های محیطی (مانند فرسودگی تجهیزات یا اقلیم جغرافیایی) به «سناریوهای آموزشی»، کلید موفقیت در این دوران است. نتایج بحث نشان می دهد که مدیریت کلاس در هنرستان، بیش از آنکه وابسته به دانش فنی باشد، مستلزم هوش هیجانی و به کارگیری «تفکر بازتابنده» برای تبدیل بحران ها به فرصت های یادگیری است. این پژوهش پیشنهاد می کند که برای کاهش نرخ فرسودگی شغلی و ارتقای کیفیت آموزش، ایجاد «انجمن های یادگیری حرفه ای» برای هنرآموزان تازه کار جهت اشتراک گذاری روایت های زیسته و تجربه ی «زیست معلمی»، ضرورتی اجتناب ناپذیر است. یافته های این مطالعه می تواند راهنمای عملی برای سیاست گذاران آموزش فنی وحرفه ای و هنرآموزان تازه کار جهت تاب آوری در محیط های آموزشی چالش برانگیز باشد.