بررسی استرس شغلی در آتش نشانان

استرس شغلی یکی از مهم ترین مخاطرات روان شناختی در مشاغل پرخطر به شمار می رود که می تواند عملکرد، سلامت جسمانی و روانی کارکنان را تحت تاثیر قرار دهد. آتش نشانان به دلیل مواجهه مداوم با حوادث بحرانی، شرایط غیرقابل پیش بینی، فشار زمانی، مسئولیت حفظ جان افراد و قرار گرفتن در معرض آسیب های جسمی و روانی، از جمله گروه های شغلی با بالاترین سطح استرس محسوب می شوند. هدف این پژوهش، بررسی وضعیت استرس شغلی در آتش نشانان و شناسایی مهم ترین عوامل موثر بر آن است. این مطالعه به روش توصیفی–تحلیلی انجام شد و جامعه آماری آن را آتش نشانان شاغل در ایستگاه های آتش نشانی تشکیل دادند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد استرس شغلی گردآوری و با بهره گیری از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های آماری مناسب تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که سطح استرس شغلی در بخش قابل توجهی از آتش نشانان در حد متوسط تا بالا قرار دارد و عواملی نظیر حجم کاری، مواجهه با حوادث دلخراش، شیفت های طولانی، کمبود امکانات، ابهام نقش و فشارهای روانی ناشی از مسئولیت پذیری، نقش معناداری در افزایش استرس شغلی دارند. همچنین، افزایش استرس با کاهش رضایت شغلی، افت عملکرد، خستگی روانی و افزایش احتمال فرسودگی شغلی همراه است. بر این اساس، اجرای برنامه های مدیریت استرس، آموزش مهارت های مقابله ای، حمایت های روان شناختی، بهبود شرایط کاری و ارتقای تجهیزات و امکانات می تواند نقش موثری در کاهش استرس شغلی و ارتقای سلامت روان و کارایی آتش نشانان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، آتش نشانان ، سلامت روان ، فرسودگی شغلی ، مدیریت استرس ، ایمنی شغلی