بازسازی محیط رسوبی سنگ مخزن ایلام بر اساس مطالعات پتروگرافی در یکی از چاه های شرق گسل کازرون، ناحیه فارس ساحلی

سازند ایلام با سن کنیاسین–سانتونین، یکی از مهم ترین واحدهای کربناته گروه بنگستان در حوضه رسوبی زاگرس است که به دلیل ویژگی های رسوب شناسی و مخزنی، از اهمیت ویژه ای در مطالعات اکتشافی برخوردار است. در این پژوهش، ریزرخساره ها و محیط رسوبی سازند ایلام در یکی از چاه های واقع در شرق گسل کازرون، در ناحیه فارس ساحلی، بر اساس مطالعات پتروگرافی مقاطع نازک و داده های چاه پیمایی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه منجر به شناسایی شش ریزرخساره کربناته شامل وکستون بایوکلستی، پکستون–گرینستون بایوکلستی حاوی روزن داران کف زی بدون منفذ، پکستون–گرینستون بایوکلستی حاوی جلبک و روزن داران کف زی، گرینستون بایوکلستی، رادستون بایوکلستی و پکستون بایوکلستی حاوی دوکفه ای و اکینوئید، به همراه یک رخساره شیلی شد. بر پایه ویژگی های بافتی، ترکیب اجزای اسکلتی و غیراسکلتی و توزیع رخساره ها، محیط رسوبی سازند ایلام شامل زیرمحیط های لاگون محدود، لاگون باز، شول کربناته و رمپ میانی تفسیر شد. گذار تدریجی رخساره ها، نبود رخساره های ریفی و فقدان دانه هایی مانند پیزوئید، آنکوئید و کورتوئید، بیانگر نهشت این رسوبات در یک رمپ کربناته هم شیب است. همچنین، فراوانی رخساره ها نشان می دهد که بخش عمده توالی مورد مطالعه، ۵/۸۲ درصد در رمپ داخلی نهشته شده و تنها ۵/۱۷ درصد آن به رمپ میانی تعلق دارد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که تغییرات انرژی محیط و نوسانات نسبی سطح آب دریا، مهم ترین عوامل کنترل کننده توزیع رخساره ها و تکامل محیط رسوبی سازند ایلام در محدوده مورد مطالعه بوده اند.

کلیدواژه ها:

سازند ایلام ، ریزرخساره ، محیط رسوبی ، رمپ کربناته ، فارس ساحلی