غشای پلی اتر بلاک آمید حاوی اوره به منظور جداسازی دی اکسید کربن

امروزه افزایش غلظت دی اکسید کربن (CO۲) در اتمسفر به یکی از مهم ترین چالش های زیست محیطی تبدیل شده است و توسعه فناوری های کارآمد برای جداسازی این گاز از جریان های صنعتی ضروری می باشد. در این پژوهش، اثر افزودن اوره بر عملکرد جداسازی CO۲ غشای پلی اتر بلاک آمید (Pebax) مورد بررسی قرار گرفت. غشاها به روش قالب ریزی تبخیر حلال ساخته شدند و مشخصه یابی آنها با استفاده از طیف سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز (FTIR) برای بررسی برهمکنش های شیمیایی، میکروسکوپ الکترونی گسیل میدانی (FESEM) برای مطالعه ریخت شناسی سطح مقطع، و آزمون های عبوردهی گازهای CO۲ و N۲ در فشار ۷ بار و دمای محیط انجام گردید. نتایج FTIR نشان داد که اوره از طریق برهمکنش های هیدروژنی با گروه های کربونیل پلی آمید و اکسیژن اتر پلی اتری در ماتریس Pebax پراکنده شده است. تصاویر FESEM نیز تایید کرد که اوره به طور نسبتا یکنواخت در ماتریس پلیمری توزیع شده و آگلومره شدن قابل توجهی مشاهده نمی شود. ارزیابی عملکرد جداسازی گاز نشان داد که غشای حاوی ۵ درصد وزنی اوره (Pebax/Urea۵) با عبوردهی CO۲ معادل Barrer ۶۴/۶۷ و انتخاب گری ۶۵/۷۰، به ترتیب افزایشی حدود ۵/۸ درصد در عبوردهی و ۵/۵۶ درصد در انتخاب گری نسبت به نمونه خالص نشان داد. این نتایج حاکی از آن است که افزودن اوره می تواند به طور همزمان عبوردهی و انتخاب گری غشای Pebax را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

اوره ، پلی اتر بلاک آمید ، جداسازی CO۲