بررسی مدیریت زمان اثربخش برای معلمان و مدیران جهت کاهش فشار کاری و افزایش کیفیت آموزش

این پژوهش با هدف بررسی راهبردهای مدیریت زمان اثربخش برای معلمان و مدیران مدارس به منظور کاهش فشار کاری و ارتقای کیفیت آموزش انجام شد. رویکرد پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی–تحلیلی است و با مرور نظام مند منابع، تحلیل تجارب حرفه ای و جمع آوری داده های میدانی (پرسشنامه/مصاحبه نیمه ساختاریافته) از معلمان و مدیران، روند پژوهش دنبال گردید. برای تبیین عوامل موثر، چارچوبی مبتنی بر مدیریت زمان آموزشی (اولویت بندی، تفویض اختیار، استانداردسازی فرایندها، کاهش وقفه ها و مدیریت جلسات) طراحی شد. داده ها با استفاده از مدل تحلیل مضمون (Thematic Analysis) و در بخش کمی با آمار توصیفی و مقایسه ای تحلیل گردید. یافته ها نشان داد مهم ترین منابع اتلاف زمان شامل تکالیف اداری تکراری، جلسات کم بازده، پیام رسانی پراکنده، و نبود تقویم عملیاتی مشترک است. نتایج بیانگر آن بود که اجرای بسته ای از مداخلات مانند تعیین «بلوک های زمانی تدریس/ارزیابی»، طراحی چک لیست های ثابت، زمان بندی هدفمند جلسات، تفویض کارهای اجرایی، و استفاده از ابزارهای دیجیتال ساده برای پیگیری امور، به کاهش معنادار احساس فشار کاری و افزایش تمرکز بر فعالیت های آموزشی منجر می شود. همچنین تقویت مهارت «نه گفتن حرفه ای»، تعیین مرز ارتباطی خارج از ساعات کاری و هم ترازی برنامه های مدیریتی با برنامه درسی، بیشترین اثر را بر بهبود تعادل کار–زندگی داشت. در مجموع، مدیریت زمان اثربخش زمانی پایدار می شود که هم زمان در سطح فردی (عادت ها و اولویت ها) و سازمانی (فرایندها و سیاست ها) بازطراحی انجام گیرد و کیفیت آموزش از طریق افزایش زمان مفید تعامل آموزشی و بازخورددهی تقویت شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، معلمان ، مدیران مدارس ، فشار کاری ، کیفیت آموزش ، بهره وری آموزشی ، کاهش فرسودگی شغلی