ارتباط بین علاقه مندی دانش آموزان وپیشرفت تحصیلی در درس کارو فناوری

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در دوره های مختلف تحصیلی تحت تاثیر متغیرهای گوناگون شناختی و غیرشناختی قرار دارد که در این میان، متغیرهای انگیزشی و نگرشی نظیر علاقه مندی به ماده درسی نقش بسزایی در جهت دهی به رفتارهای یادگیری آنان ایفا می کنند. درس کار و فناوری در نظام آموزشی ایران به عنوان یک حوزه یادگیری مهارتی و کاربردی طراحی شده است تا بستر لازم را برای آشنایی دانش آموزان با دنیای کار، فناوری های نوین و مهارت های عملی فراهم آورد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین علاقه مندی دانش آموزان به درس کار و فناوری و پیشرفت تحصیلی آنان در این حوزه است. روش پژوهش در این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی و به شیوه مروری است که با بررسی اسناد، مقالات و پژوهش های پیشین در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های حاصل از بررسی ادبیات پژوهش نشان می دهد که علاقه به درس کار و فناوری نه تنها به طور مستقیم بر نمرات و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت دارد، بلکه از طریق افزایش خودکارآمدی، درگیری تحصیلی فعال و کاهش اضطراب یادگیری، به بهبود نتایج تحصیلی منجر می شود. همچنین مشخص شد که جذابیت فعالیت های کارگاهی، پروژه محور بودن تدریس و استفاده از ابزارهای فناورانه از مهم ترین عوامل تقویت کننده علاقه دانش آموزان به این درس به شمار می روند. در نتیجه، برنامه ریزان درسی و دبیران کار و فناوری با اتخاذ رویکردهای نوین آموزشی و متناسب سازی محتوا با نیازهای روز می توانند انگیزه و علاقه درونی دانش آموزان را افزایش داده و زمینه ساز ارتقای پیشرفت تحصیلی آنان شوند.

کلیدواژه ها:

علاقه تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، درس کار و فناوری.