تحلیل چالش ها و فرصت های یادگیری پایدار در مدارس با تاکید بر نقش معلم و محیط آموزشی

تحولات شتابان علمی، فناوری، اقتصادی و اجتماعی در دهه های اخیر، نظام های آموزشی جهان را با ضرورت بازنگری در اهداف، رویکردها و شیوه های تعلیم و تربیت مواجه ساخته است. در گذشته، رسالت اصلی مدارس انتقال دانش و اطلاعات به دانش آموزان بود؛ اما امروزه با گسترش فناوری های نوین، دسترسی آسان به منابع اطلاعاتی و پیچیده تر شدن مسائل فردی و اجتماعی، صرف انتقال اطلاعات دیگر پاسخگوی نیازهای جامعه نیست. در چنین شرایطی، مدارس باید بستری برای پرورش انسان هایی فراهم آورند که علاوه بر برخورداری از دانش، توانایی تفکر انتقادی، حل مسئله، یادگیری مادام العمر، سازگاری با تغییرات، مسئولیت پذیری اجتماعی و مشارکت فعال در توسعه پایدار را نیز کسب کنند. این تحول در نگرش، مفهوم «یادگیری پایدار» را به یکی از مهم ترین محورهای پژوهش های آموزشی و سیاست گذاری های کلان در سراسر جهان تبدیل کرده است. یادگیری پایدار، فراتر از کسب دانش کوتاه مدت برای موفقیت در آزمون های آموزشی، فرآیندی مستمر، عمیق، معنادار و ماندگار است که موجب می شود فرد بتواند آموخته های خود را در موقعیت های واقعی زندگی به کار گیرد، آن ها را توسعه دهد و در مواجهه با مسائل جدید از آن ها بهره برداری کند. چنین یادگیری ای نه تنها بر حفظ مطالب در حافظه بلندمدت تاکید دارد، بلکه انتقال دانش، شکل گیری نگرش های مثبت، توسعه مهارت های شناختی و فراشناختی، تقویت ارزش های انسانی و توانمندسازی یادگیرندگان برای مشارکت موثر در جامعه را نیز مدنظر قرار می دهد. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به تحلیل چالش ها و فرصت های یادگیری پایدار در مدارس با تاکید بر نقش معلم و محیط آموزشی پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که تحقق یادگیری پایدار در مدارس مستلزم تعامل سازنده میان معلم، محیط آموزشی، مدیریت مدرسه، برنامه های درسی و مشارکت خانواده ها است؛ به گونه ای که با ایجاد محیطی یادگیرنده، حمایتگر و نوآور، می توان زمینه پرورش دانش آموزانی توانمند، خلاق، مسئولیت پذیر و برخوردار از مهارت های یادگیری مادام العمر را فراهم ساخت

کلیدواژه ها:

یادگیری پایدار ، مدارس ، دانش آموزان ، محیط آموزشی ، معلم