شناسایی موانع ارتباط مثبت کاری بین شوراهای اسلامی شهر و شهرداری ها (مورد مطالعه: شهرستان بویین زهرا)

زمینه و هدف: شورای اسلامی شهر و شهرداری به عنوان سازمان های محلی با شخصیت حقوقی مستقل، نقش کلیدی در توسعه فرآیندهای جامعه ایفا می کنند. پیش از تشکیل شوراها، شهرداری ها تحت نظارت بروکراتیک وزارت کشور اداره می شدند که این الگو در درازمدت کارآمدی خود را از دست داد. استقرار شوراهای اسلامی، نظارتی دموکراتیک و مردمی را جایگزین ساخت؛ هرچند تعاملات کاری این دو نهاد همواره با چالش ها و موانع متعددی روبرو بوده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی موانع ارتباط مثبت کاری بین شوراهای اسلامی شهر و شهرداری ها در شهرستان بویین زهرا انجام شده است تا راهکارهای عملیاتی برای ارتقای کارایی مدیریت شهری ارائه دهد.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش جمع آوری داده ها، توصیفی پیمایشی است. شاخص ها و موانع کلیدی از طریق مطالعات نظری شناسایی شدند و مبنای طراحی فرضیات تحقیق قرار گرفتند. داده های مورد نیاز به صورت میدانی و با استفاده از ابزار پرسشنامه ساختاریافته از سطح جامعه آماری گردآوری شد. در نهایت، داده های حاصل از عملیات میدانی با استفاده از تکنیک های آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها و نتیجه گیری: نتایج حاصل از تحلیل آماری منجر به تایید تمامی فرضیات پژوهش گردید. یافته ها نشان داد که موانع سیاسی، مدیریتی و سازمانی به عنوان ابعاد اصلی، تاثیر معنادار و تعیین کننده ای بر عدم شکل گیری ارتباط مثبت کاری بین شوراهای اسلامی شهر و شهرداری ها در شهرستان بویین زهرا دارند. بر این اساس، تاثیرگذاری تمامی ابعاد شناسایی شده به اثبات رسید که ضرورت بازنگری در ساختارهای تعاملی، تقویت اعتماد نهادی و تخصص گرایی را در مدیریت محلی این شهرستان آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

ارتباط مثبت کاری ، شوراهای اسلامی ، موانع سیاسی ، موانع مدیریتی ، موانع سازمانی.