جایگاه بازی های آموزشی در بهبود مهارت های زبانی و نوشتاری دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی

مقدمه و هدف: یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی، ارائه دروس به ویژه زبان فارسی به گونه ای است که برای دانش آموزان جذاب، معنادار و پایدار باشد. روش های سنتی آموزش خواندن و نوشتن اغلب بر تکرار و حفظ طوطی وار تکیه دارند و با نیازهای شناختی کودکان همخوانی ندارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری بازی های آموزشی بر بهبود مهارت های زبانی (خواندن) و نوشتاری دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی و ارائه الگویی عملی برای معلمان انجام شد.روش: پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. ۳۰ دانش آموز دختر دارای اختلال خواندن و نوشتن از مدارس شهر قاین با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مساوی آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای (هفته ای دو جلسه) تحت آموزش با بازی های هدفمند (شناسایی حرف از روی صدا، پخش اخبار، گسترش جمله و مخالف ها) قرار گرفت و گروه کنترل آموزش معمول را دریافت کرد. ابزار پژوهش، آزمون محقق ساخته سنجش خواندن و نوشتن با روایی محتوایی و پایایی مناسب بود. داده ها با استفاده از آزمون های تی مستقل، تی وابسته و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که بازی های آموزشی به طور معناداری باعث کاهش خطاهای خواندن (۰۰۰/۰>p) و نوشتن (۰۰۰/۰>p) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. میانگین خطاهای خواندن در گروه آزمایش از ۷۶/۱۷ به ۴۰/۴۷ و خطاهای نوشتن از ۱۰/۲۹ به ۹۳/۲۰ کاهش یافت، درحالی که تغییرات در گروه کنترل چشمگیر نبود. اندازه اثر برای خواندن ۹۰/۰ و برای نوشتن ۸۱/۰ به دست آمد که نشان دهنده تاثیر قوی مداخله است.نتیجه گیری: بازی های آموزشی با ایجاد موقعیت های یادگیری معنی دار، فعال و لذت بخش، می توانند به عنوان یک رویکرد موثر در برنامه درسی فارسی دوره ابتدایی به کار گرفته شوند. پیشنهاد می شود که طراحان آموزشی و مولفان کتب درسی، فعالیت های بازی محور را به عنوان بخش جدایی ناپذیر از فرایند یاددهی-یادگیری در نظر بگیرند و معلمان دوره های آموزشی طراحی بازی های هدفمند را بگذرانند.