رهیافتی نو به بازآفرینی کیفیت در آموزش و پرورش؛ تبیین نقش تحول سازمانی، خلاقیت مدیریتی و یادگیری پایدار

رهیافتی نو به توسعه کیفیت در آموزش و پرورش مستلزم آن است که سازمان های آموزشی از الگوهای سنتی فاصله گرفته و با تکیه بر مدیریت تحول گرا، خلاقیت سازمانی، توانمندسازی منابع انسانی و بهبود مستمر فرایندها، زمینه ارتقای اثربخشی فعالیت های آموزشی را فراهم آورند. پویایی محیط های آموزشی و تغییر مداوم نیازهای جامعه، ضرورت بازنگری در شیوه های برنامه ریزی، تصمیم گیری و اجرای برنامه های آموزشی را بیش از گذشته آشکار ساخته است. هدف این مقاله، تبیین ابعاد مختلف تحول سازمانی و بررسی نقش آن در ارتقای کیفیت نظام آموزش و پرورش است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع علمی و اسناد تخصصی انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که توسعه فرهنگ یادگیری، تقویت مشارکت سازمانی، اصلاح ساختارهای مدیریتی، استفاده هدفمند از فناوری های نوین و حمایت از نوآوری، زمینه افزایش بهره وری، بهبود کیفیت خدمات آموزشی و ارتقای عملکرد سازمانی را فراهم می کند. همچنین هم افزایی میان مدیریت، سرمایه انسانی و برنامه ریزی راهبردی می تواند مسیر دستیابی به تحول پایدار و تعالی نظام آموزش و پرورش را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

تحول سازمانی ، خلاقیت مدیریتی ، کیفیت آموزشی ، توسعه آموزشی ، مدیریت آموزشی ، یادگیری سازمانی