تحلیل مفهوم گوناگونی عالم از دیدگاه مولوی در مثنوی معنوی

مولانا جلال الدین بلخی از برجسته ترین عارفان و اندیشمندان اسلامی ادب فارسی است که در آثار خود به ویژه مثنوی جهان را عرصه ای سرشار از تنوع ،حرکت و پیوند میان کثرت و وحدت می داند . مسئله اصلی این پژوهش بررسی مفهوم گوناگونی عالم و تبیین جایگاه آن در اندیشه عرفانی مولوی است این مقاله با روش توصیفی – تحلیلی و بر پایه مطالعه ابیات مثنوی است و نشان می دهد که مولوی کثرت و گوناگونی موجودات عالم را نه نشانه جدایی بلکه جلوه ای از حقیقت واحد الهی تلقی می کند .

کلیدواژه ها:

عالم ، دگرگونی ، خلع و لبس ، عدم و وجود ، کثرت و وحدت .