تحلیل نقش مدیریت فرهنگی-اجتماعی شهرداری ها در ارتقای وضعیت هنر و فرهنگ شهری

مقدمه: در رویکردهای مدرن شهرسازی، شهر دیگر تنها مجموعه ای از ساختمان ها و خیابان ها نیست، بلکه یک موجود زنده است که هویت آن توسط فرهنگ و هنر شکل می گیرد. مدیریت فرهنگی و اجتماعی شهرداری ها به عنوان بازوی اجرایی دولت محلی، نقش کلیدی در تبدیل فضاهای کالبدی به مکان های معنابخش دارد. هدف: هدف این پژوهش، تحلیل نقش مدیریت فرهنگی-اجتماعی شهرداری ها در ارتقای وضعیت هنر و فرهنگ شهری است. روش شناسی: در این پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شده است. بدین منظور، مطالعات و منابع علمی مرتبط با فرهنگ، مدیریت فرهنگی_ اجتماعی، شهرداری ها و ... مورد بررسی قرار گرفته و نتایج پژوهش های پیشین تحلیل شده تا الگوهای ارتباطی میان مدیریت فرهنگی _ اجتماعی و ارتقای فرهنگ شهری شناسایی شود .نتایج و یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیریت فرهنگی موفق، مدیریتی است که به جای تولید مصرفی هنر، بر تولید پایداری هنر تمرکز کند. در نهایت، پژوهش نتیجه می گیرد که مدیریت اجتماعی-فرهنگی باید به عنوان یک سرمایه گذاری بلندمدت بر روی سرمایه اجتماعی دیده شود، نه به عنوان بخشی از هزینه های جاری شهرداری. در ساختارهای سنتی مدیریت شهری، بخش فرهنگی و اجتماعی معمولا به عنوان یک بخش تزیینی یا مکمل دیده می شود که وظیفه اش برگزاری مراسمات، جشنواره ها و فعالیت های تفریحی در مناسبت های خاص است. از سوی دیگر، توزیع خدمات فرهنگی در کلان شهرها دچار تمرکزگرایی است؛ به این معنا که مراکز فرهنگی و هنری در مناطق مرکزی شهر متمرکز شده اند و محله های حاشیه ای یا دورافتاده از دسترسی به هنر محروم هستند. این عدم عدالت توزیعی در حوزه فرهنگ، منجر به ایجاد خلاءهای فرهنگی در محله ها می شود که زمینه ساز رشد رفتارهای ناهنجار اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، مدیریت فرهنگی_ اجتماعی ، شهرداری ها.