تبیین شیوه های شاداب سازی کلاس درس و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی در آموزش حضوری و مجازی

شاداب سازی کلاس درس از مولفه های مهم در بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری به شمار می رود و می تواند با افزایش انگیزه، توجه، مشارکت و نشاط روانی دانش آموزان، زمینه را برای یادگیری موثرتر فراهم سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر راهکارهای مبتنی بر نشاط و پویایی در محیط آموزشی بر انگیزه، مشارکت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. تمرکز اصلی این مطالعه بر شناسایی میزان استفاده از روش های شاداب سازی و تاثیر آن ها بر بازدهی یادگیری در مدارس ابتدایی است. باتوجه به اتفاقات و مخاطرات طبیعی که مدارس و معلمان، آموزش را به صورت مجازی و در بستر مدرسه شاد ادامه می دهند، این پژوهش روش های شاداب سازی در آموزش مجازی را نیز بررسی نموده است. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی، ضمن مرور دیدگاه های نظری و تجربیات آموزشی، مهم ترین راهکارهای شاداب سازی را در چهار حوزه عوامل فیزیکی، آموزشی، سازمانی و اجتماعی–فرهنگی بررسی می کند. این پژوهش مبتنی بر دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی انجام شده است که تجربه حاصله از کلاس درس و بررسی کلاس سایر همکاران به نتایجی دست یافتم که در این پژوهش به آنها می پردازم. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که معلمان به طور کلی با ایجاد فضای یادگیری پویا، استفاده از روش های تدریس فعال، بهره گیری از فناوری های آموزشی و توجه به نیازهای عاطفی دانش آموزان و تکنیک های بارش مغزی برای ایجاد شادابی در کلاس استفاده می کنند. همچنین مشخص شد که به کارگیری این راهکارها و بهینه سازی محیط فیزیکی کلاس، ارتباط مستقیمی با افزایش انگیزه درونی و ارتقای سطح مشارکت دانش آموزان دارد. هم چنین میزان استفاده از روش های شاداب سازی با بهبود سطح یادگیری و افزایش میانگین نمرات دانش آموزان رابطه مستقیم دارد؛ به گونه ای که با افزایش استفاده از راهکارهای پویا، بازدهی تحصیلی و کیفیت یادگیری دانش آموزان به طور معناداری ارتقا یافته است.

کلیدواژه ها:

نشاط ، یادگیری ، انگیزه تحصیلی ، مدرسه شاد ، آموزش ابتدایی