سبک های فرزندپروری دیجیتال و نیاز به مشاوره تحصیلی در نوجوانان در عصر گسترش فناوری های نوین ارتباطی

با افزایش دسترسی نوجوانان به اینترنت، شبکه های اجتماعی و ابزارهای هوشمند، شیوه های نظارت، هدایت و حمایت والدین در فضای دیجیتال به یکی از عوامل موثر بر رشد تحصیلی و روانی فرزندان تبدیل شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط میان سبک های فرزندپروری دیجیتال و نیاز به مشاوره تحصیلی در نوجوانان در عصر گسترش فناوری های نوین ارتباطی است. این پژوهش با روش توصیفی– تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای، منابع علمی داخلی و خارجی مرتبط با فرزندپروری دیجیتال، مشاوره تحصیلی و ویژگی های رشدی نوجوانان را مورد بررسی قرار داده است .یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک های فرزندپروری دیجیتال را می توان در قالب سبک های مقتدرانه، مستبدانه، سهل گیرانه و غفلت گرایانه تبیین کرد. والدینی که از سبک مقتدرانه دیجیتال بهره می گیرند، ضمن نظارت منطقی بر فعالیت های آنلاین فرزندان، زمینه توسعه مهارت های خودتنظیمی، مسئولیت پذیری و تصمیم گیری آگاهانه را فراهم می کنند. در مقابل، سبک های مستبدانه یا غفلت گرایانه می توانند به بروز مشکلاتی نظیر افت تحصیلی، وابستگی افراطی به فضای مجازی، کاهش انگیزش تحصیلی و افزایش تعارضات خانوادگی منجر شوند. همچنین نتایج مطالعات نشان می دهد که نوجوانانی که در معرض مدیریت نامناسب فضای دیجیتال قرار دارند، بیش از سایرین به خدمات مشاوره تحصیلی برای ارتقای مهارت های برنامه ریزی درسی، مدیریت زمان، کنترل استفاده از رسانه های دیجیتال و تقویت انگیزش تحصیلی نیاز دارند .نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد که فرزندپروری دیجیتال کارآمد می تواند نقش مهمی در پیشگیری از مشکلات تحصیلی و ارتقای موفقیت آموزشی نوجوانان ایفا کند. ازاین رو، طراحی برنامه های آموزشی برای والدین، توسعه سواد دیجیتال خانواده ها و گسترش خدمات مشاوره تحصیلی متناسب با چالش های عصر دیجیتال ضروری به نظر می رسد. توجه همزمان به نقش خانواده، مدرسه و مشاوران می تواند زمینه رشد متوازن تحصیلی، اجتماعی و روانی نوجوانان را در جامعه دیجیتال امروز فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری دیجیتال ، سبک های فرزندپروری ، مشاوره تحصیلی ، نوجوانان ، سواد دیجیتال ، موفقیت تحصیلی