رابطه بین اضطراب وجودی و استرس تحصیلی با کیفیت زندگی روان شناختی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان نیر

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین اضطراب وجودی و استرس تحصیلی با کیفیت زندگی روان شناختی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان نیر انجام شد. روش پژوهش کمی، از نوع توصیفی–همبستگی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان نیر در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ به تعداد ۱۴۳۵ نفر بود که از میان آنان، ۳۰۴ نفر از دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب وجودی آین (۲۰۲۱)، پرسشنامه استرس تحصیلی ارتانیر و همکاران (۲۰۲۱) و پرسشنامه کیفیت زندگی ویلیامز و باتن (۱۹۸۱) بود. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون کولموگروف–اسمیرنوف و ضریب همبستگی پیرسون) و با بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین اضطراب وجودی و کیفیت زندگی روان شناختی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین بین استرس تحصیلی و کیفیت زندگی روان شناختی نیز رابطه منفی و معنادار مشاهده شد. یافته ها بیانگر آن است که افزایش اضطراب وجودی و استرس تحصیلی با کاهش کیفیت زندگی روان شناختی دانش آموزان همراه است. بر این اساس، توجه به کاهش عوامل تنش زا و تقویت مهارت های مقابله ای می تواند در ارتقای کیفیت زندگی روان شناختی دانش آموزان نقش موثری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

استرس تحصیلی ، اضطراب تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، کیفیت زندگی روان شناختی.