کاربست روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده در بهبود تحمل پریشانی بیماران مبتلا به پرفشاری خون

پرفشاری خون یکی از شایع ترین بیماری های مزمن و از مهم ترین عوامل خطر بیماری های قلبی–عروقی است که علاوه بر عوامل زیستی، تحت تاثیر متغیرهای روان شناختی نیز قرار دارد. یکی از سازه های مهم در سازگاری روان شناختی با بیماری های مزمن، تحمل پریشانی است که به توانایی فرد در تحمل و مدیریت هیجان ها و حالات هیجانی منفی اشاره دارد. کاهش تحمل پریشانی می تواند با افزایش اضطراب، اجتناب هیجانی، کاهش پایبندی به درمان و دشواری در کنترل بیماری همراه باشد. روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده با تمرکز بر تجربه مستقیم هیجان ها، شناسایی دفاع های ناسازگار و کاهش اضطراب، یکی از رویکردهای نوین در درمان مشکلات روان شناختی محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربست این رویکرد در بهبود تحمل پریشانی بیماران مبتلا به پرفشاری خون انجام شد.این پژوهش با طرح نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به پرفشاری خون مراجعه کننده به مراکز خدمات جامع سلامت بود. شرکت کنندگان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی چند جلسه روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مراقبت های معمول را دریافت نمود. داده ها با استفاده از مقیاس تحمل پریشانی و تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش آزمون، میانگین تحمل پریشانی در گروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود. همچنین، بهبود در مولفه های تحمل پریشانی نشان دهنده افزایش توانایی بیماران در مواجهه با هیجان های منفی، کاهش اجتناب هیجانی و استفاده کمتر از دفاع های ناسازگار بود. یافته ها نشان می دهد که روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده می تواند به عنوان یک مداخله مکمل در کنار درمان های پزشکی، نقش موثری در ارتقای تحمل پریشانی بیماران مبتلا به پرفشاری خون ایفا کند.

کلیدواژه ها:

روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده ، تحمل پریشانی ، پرفشاری خون