مطالعه تاثیر شبکه های ارتباطی درون سازمانی بر عملکرد تیمی کارکنان آتش نشانی مشهد

در سازمان های عملیاتی مانند آتش نشانی، هماهنگی موثر میان کارکنان و تبادل سریع و دقیق اطلاعات از عوامل اساسی در موفقیت ماموریت ها و مدیریت شرایط بحرانی به شمار می آید. شبکه های ارتباطی درون سازمانی به عنوان یکی از مهم ترین بسترهای تعاملات سازمانی، می توانند نقش قابل توجهی در بهبود همکاری، افزایش اعتماد متقابل و ارتقای عملکرد تیمی کارکنان ایفا کنند. در محیط های عملیاتی که تصمیم گیری سریع، هماهنگی بالا و همکاری تیمی ضروری است، وجود ارتباطات موثر میان اعضای سازمان می تواند به افزایش کارایی و اثربخشی عملکرد گروهی منجر شود. بر همین اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین شبکه های ارتباطی درون سازمانی و عملکرد تیمی کارکنان سازمان آتش نشانی شهر مشهد بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی آتش نشانان شاغل در ایستگاه های مختلف سازمان آتش نشانی شهر مشهد در سال ۱۴۰۵ بود که از میان آن ها ۱۵۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه شبکه های ارتباطی درون سازمانی و پرسش نامه عملکرد تیمی مک کلین (۲۰۰۳) بود. روایی پرسش نامه ها از طریق نظر خبرگان تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین شبکه های ارتباطی درون سازمانی و عملکرد تیمی کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ابعاد ارتباطات رسمی، ارتباطات غیررسمی و تبادل اطلاعات سازمانی قادرند بخش قابل توجهی از تغییرات عملکرد تیمی را تبیین کنند و در این میان، ارتباطات غیررسمی بیشترین تاثیر را داشته است. به طور کلی، نتایج پژوهش بیانگر آن است که تقویت شبکه های ارتباطی درون سازمانی می تواند نقش مهمی در ارتقای هماهنگی، همکاری و عملکرد تیمی کارکنان سازمان های عملیاتی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

شبکه های ارتباطی درون سازمانی ، عملکرد تیمی ، آتش نشانان ، ارتباطات سازمانی ، شهر مشهد