بررسی تاثیر مصرف افراطی فضای مجازی بر کاهش کیفیت روابط زناشویی و بروز طلاق عاطفی

نهاد خانواده به عنوان اصلی ترین و بنیادین ترین رکن جامعه، در سال های اخیر تحت تاثیر نفوذ گسترده، سریع و همه جانبه فناوری های نوین ارتباطی، دچار دگرگونی های ساختاری و کارکردی عمیقی شده است. هدف از نگارش این مقاله، بررسی دقیق و همه جانبه تاثیر مصرف افراطی و کنترل نشده فضای مجازی بر کاهش سطح کیفیت روابط زناشویی و تسریع روند بروز پدیده طلاق عاطفی میان زوجین است. روش تحقیق در این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و برای گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه ای، بررسی اسناد، مقالات علمی پژوهشی، و تحلیل گزارش های آماری رسمی استفاده شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که حضور بی رویه در شبکه های اجتماعی، با ایجاد اختلال جدی در ارتباطات کلامی و غیرکلامی، بستر مناسبی را برای دوری گزینی عاطفی و سردی روابط زوجین فراهم می آورد. پدیده فابینگ یا بی توجهی به همسر به دلیل استفاده مداوم از تلفن همراه، شکل گیری استانداردهای کمال گرایانه و غیرواقعی از زندگی مشترک تحت تاثیر محتوای نمایشی تولید شده توسط بلاگرها، و همچنین نقض حریم خصوصی که منجر به افت شدید سطح اعتماد متقابل می گردد، از مهم ترین مکانیسم های این آسیب به شمار می روند. در نتیجه گیری این پژوهش استدلال می شود که برای مقابله با این بحران خاموش، صرفا محدودسازی دسترسی به فناوری راهگشا نیست؛ بلکه ارتقای سواد رسانه ای، آموزش مهارت های ارتباطی و توسعه سواد عاطفی پیش از ازدواج، راهکارهایی ضروری برای حفظ انسجام خانواده در عصر دیجیتال محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

فضای مجازی ، طلاق عاطفی ، کیفیت روابط زناشویی ، سواد رسانه ای ، آسیب های اجتماعی