اثرات گروه درمانی در کاهش افسردگی مادران دارای کودک مبتلا به اختلالات روانی در شهر تهران

با توجه به شیوع روزافزون اختلالات افسردگی هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروه درمانی در کاهش افسردگی مادران دارای کودکان مبتلا به اختلالات رشدی و اختلالات رفتاری مخرب میباشد. طرح پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی بود و جامعه موردمطالعه آن تمام مادران افسرده که دارای کودکان مبتلا به اختلالات روانی مراجعه کننده به مراکز خصوصی بهزیستی شهر تهران در سال ۱۳۹۳ بودند که برای این منظور ۱۸ مادر( ۹ نفر در گروه آزمایش و ۹ نفر در گروه شاهد)، بر اساس ملاکهای ورود و به صورت در دسترس انتخاب شدند .به منظور مقایسه اثربخشی رویکرد، گروه آزمایش ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای مداخله مهارتهای شناختی-رفتاری دریافت کردند درحالیکه گروه کنترل مداخلهای دریافت نکردند .شرکت کنندگان با استفاده از ابزار افسردگی بک( ۲۰۰۰)، در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون ارزیابی شدند و نتایج با استفاده از آزمون تی و تحلیلی کوواریانس تحلیل شد. نتایج حاصل از تفسیر جداول نشان میدهد که بین گروه آزمایش و شاهد پس از اجرای مداخله در آزمون افسردگی تفاوت معنی داری وجود داشت (۰۰۱/>پی) این مطالعه نشان داد که استفاده از گروه درمانی شناختی به روش مایکل فری در کاهش افسردگی مادران دارای کودکان مبتلا به اختلالات روانی موثر است و بر این اساس میتوان گفت ،در حوزه درمان و زمینه کار با افراد افسرده شناخت درمانی گروهی با توجه به ماهیت آن، بسیار کارا و نویدبخش به نظر میرسد.

کلیدواژه ها:

گروه درمانی شناختی ، افسردگی ، مایکل فری ، اختلالات روانی