بررسی ارتباط بین روش های تدریس نوین توسط معلم و موفقیت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر چرام

این پژوهش با هدف بررسی ارتباط میان رویکردهای نوین تدریس معلمان و سطح موفقیت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر چرام انجام شد. در عصر حاضر، تحولات بنیادین در حوزه آموزش، گذار از مدل های سنتی معلم محور به رویکردهای دانش آموز محور و فعال را الزامی ساخته است. روش های تدریس نوین، با تاکید بر مشارکت فعال، تفکر خلاق، حل مسئله و بهره گیری از فناوری، به عنوان ارکان کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری و دستیابی به موفقیت تحصیلی شناخته شده اند. این پژوهش، ماهیتی توصیفی-همبستگی داشت و جامعه آماری آن شامل ۲۳۰ دانش آموز مقطع ابتدایی شهر چرام بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار اصلی گردآوری داده ها، پرسشنامه ای جامع شامل مولفه های روش های تدریس نوین (مانند تدریس مشارکتی، یادگیری مسئله محور، استفاده از فناوری) و معیارهای سنجش موفقیت تحصیلی (مبتنی بر معدل و ارزیابی های کلاسی) بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چندگانه) صورت گرفت. نتایج نشان داد که ارتباط مثبت و معناداری بین به کارگیری روش های تدریس نوین توسط معلمان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان وجود دارد. همچنین، مولفه هایی چون تدریس مشارکتی و استفاده از فناوری آموزشی، سهم بالاتری در تبیین موفقیت تحصیلی ایفا می کنند. این یافته ها بر ضرورت بازنگری در شیوه های آموزش معلمان و ارتقاء مهارت های حرفه ای آنان در راستای بهره گیری از رویکردهای نوین، تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس نوین ، موفقیت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، شهر چرام ، یادگیری فعال ، مشارکت معلم و دانش آموز.