رایانش کوانتومی و چالش امنیت رمزنگاری کلاسیک: تحلیل تهدید CRQC و راهبرد مهاجرت به رمزنگاری پسا کوانتومی تا ۲۰۳۰

پیشرفت های اخیر در حوزه رایانش کوانتومی، چالش های جدی برای امنیت سایبری ایجاد کرده است. الگوریتم های رمزنگاری کلاسیک نظیر RSA و ECC که ستون فقرات امنیت ارتباطات دیجیتال امروز هستند، با ظهور رایانشگرهای کوانتومی مرتبط با رمزنگاری ( CRQC) به طور بالقوه آسیب پذیر خواهند شد. بخش بزرگی از زیرساخت های اعتماد دیجیتال اینترنت مانند TLS، PKI و امضای دیجیتال بر رمزنگاری کلید عمومی متکی هستند. این مقاله تهدید راهبردی «اکنون جمع کن، بعدا رمزگشایی کن»، روند کاهشی تخمین منابع لازم برای شکستن RSA-۲۰۴۸، و مفهوم Q-Day را بررسی می کند. در ادامه، راهکارهای رمزنگاری پسا کوانتومی ( PQC) شامل استانداردهای نهایی NIST یعنی ML-KEM، ML-DSA و SLH-DSA و نیز HQC به عنوان الگوریتم منتخب برای استانداردسازی اضافی تحلیل می شود. با توجه به عدم قطعیت در زمان دستیابی به CRQC و وجود تهدید Harvest Now, Decrypt Later، برنامه ریزی و اجرای تدریجی مهاجرت به سامانه های رمزنگاری پسا کوانتومی همراه با طراحی مبتنی بر Crypto-Agility باید به عنوان یک اولویت راهبردی برای سازمان ها و دولت ها در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

رایانش کوانتومی ، رمزنگاری پسا کوانتومی ، امنیت سایبری ، رمزنگاری کلید عمومی.