بررسی و رتبه بندی درجه توسعه یافتگی شهرستان های استان آذربایجان شرقی، با استفاده از تکنیک تاپسیس

وجود نابرابری و ابعاد مختلف آن، از نشانه های مهم توسعه نیافتگی است که رفع چنین کمبودهایی مستلزم نگرش و توجه جدی به نحوه پراکندگی شاخص های توسعه در سطوح مختلف است. برای حل مسایل ناشی از عدم تعادل های منطقه ای، گام نخست، شناخت و سطح بندی مناطق از نظر برخورداری در زمینه های مختلف است. براین اساس در پژوهش حاضر سعی شده تا ۱۷ شهرستان استان آذربایجان شرقی را براساس ۱۱ شاخص بهداشتی- درمانی و اجتماعی- فرهنگی بر پایه سرشماری آماری سال ۱۴۰۲ با استفاده از تکنیک تاپسیس سطح بندی و میزان نابرابری های موجود را میان شهرستان های استان، تعیین نماید. نتایج بدست آمده نشان می دهد که شهرستان تبریز بدلیل مرکزیت اداری- سیاسی در رتبه اول قرار گرفته و شهرستان اشنویه در این سطح بندی رتبه آخر را کسب کرده است. ضریب پراکندگی به دست آمده۲۶/۰ بوده که خود بیانگر وجود تفاوت و نابرابری در میزان بهره مندی از مواهب توسعه است. از این رو الگوی حاکم بر ساختار فضایی استان، تابع الگوی مرکز- پیرامونی است.

کلیدواژه ها:

توسعه ، تکنیک تاپسیس ، آذربایجان شرقی