ارزیابی تاب آوری حرارتی شبکه های حمل ونقل شهری با رویکرد هوشمندسازی و مداخلات هدفمند خنک سازی (مطالعه موردی: شهر بندرعباس)

پدیده جزایر حرارتی شهری و امواج گرمایی، یکی از جدی ترین چالش های فراروی سیستم های حمل ونقل شهری در کلان شهرهای مناطق گرمسیری است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاب آوری حرارتی شبکه های حمل ونقل شهری بندرعباس و ارائه راهکارهای هوشمندسازی و مداخلات هدفمند خنک سازی انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی از تحلیل داده های اقلیمی (دوره ۱۳۹۰-۱۴۰۴)، داده های ترافیکی و تصاویر ماهواره ای لندست ۸ برای شناسایی نقاط داغ حرارتی-ترافیکی است. یافته ها نشان می دهد که ۱۲ نقطه بحرانی در شهر بندرعباس، هم زمان بالاترین دمای سطح و بالاترین تراکم ترافیک را دارند. این نقاط که عمدتا در مرکز شهر و معابر اصلی قرار دارند، موجب کاهش ۴۲ درصدی تمایل به استفاده از حمل ونقل عمومی و افزایش ۵۸ درصدی خرابی های فنی ناوگان در روزهای گرم فرین می شوند. با شبیه سازی سناریوهای هوشمندسازی شامل سامانه هشدار گرمایی مبتنی بر اینترنت اشیا، تغییر پویای ساعت کاری و قیمت گذاری عوارض و همچنین مداخلات هدفمند خنک سازی مانند کاشت درخت در ۱.۵ درصد از طول معابر بحرانی و نصب سایه بان های هوشمند در ایستگاه های پرتردد، کاهش ۲۶ درصدی تنش گرمایی کاربران و افزایش ۳۴ درصدی استفاده از حمل ونقل عمومی پیش بینی می شود. نتایج این پژوهش نشان می دهد که ترکیب هوشمندسازی با مداخلات فیزیکی هدفمند، کارآمدترین راهبرد برای افزایش تاب آوری حرارتی شبکه های حمل ونقل شهری در مناطق گرمسیری است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری حرارتی ، حمل ونقل شهری ، هوشمندسازی ، مداخلات هدفمند خنک سازی ، جزایر حرارتی ، بندرعباس