ارزیابی اثر نوسازی ناوگان اتوبوسرانی بر کاهش مصرف سوخت، هزینه های بهره برداری و آلاینده های زیست محیطی در شهر بندرعباس

ناوگان اتوبوسرانی به عنوان یکی از ارکان اصلی حمل ونقل عمومی، نقش مهمی در جابه جایی روزانه شهروندان، کاهش استفاده از خودروهای شخصی و تحقق اهداف توسعه پایدار شهری ایفا می کند. با این حال، فرسودگی ناوگان اتوبوسرانی در بسیاری از شهرهای ایران، از جمله بندرعباس، موجب افزایش مصرف سوخت، رشد هزینه های تعمیر و نگهداری، کاهش قابلیت اطمینان خدمات و افزایش انتشار آلاینده های زیست محیطی شده است. ازاین رو، نوسازی ناوگان به عنوان یکی از راهبردهای اساسی مدیریت حمل ونقل شهری، مورد توجه مدیران و برنامه ریزان قرار گرفته است.هدف این پژوهش، ارزیابی اثر نوسازی ناوگان اتوبوسرانی بر کاهش مصرف سوخت، هزینه های بهره برداری و آلاینده های زیست محیطی در شهر بندرعباس است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است. داده های مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد و گزارش های سازمانی، و تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی گردآوری شده است. در این مطالعه، شاخص هایی مانند میزان مصرف سوخت، هزینه های تعمیر و نگهداری، هزینه های بهره برداری، میزان انتشار آلاینده ها و عملکرد ناوگان به عنوان متغیرهای اصلی مورد بررسی قرار گرفته اند.نتایج بررسی منابع نشان می دهد که نوسازی ناوگان اتوبوسرانی، از طریق استفاده از اتوبوس های کم مصرف و فناوری های نوین، می تواند مصرف سوخت، هزینه های نگهداری، میزان خرابی ناوگان و انتشار آلاینده هایی نظیر دی اکسیدکربن، اکسیدهای نیتروژن و ذرات معلق را به طور قابل توجهی کاهش دهد. همچنین ارتقای کیفیت خدمات، افزایش قابلیت اطمینان ناوگان و بهبود رضایت شهروندان از دیگر پیامدهای مثبت نوسازی ناوگان محسوب می شود.بر اساس یافته های پژوهش، نوسازی ناوگان اتوبوسرانی باید به عنوان یکی از اولویت های اصلی مدیریت حمل ونقل شهری در بندرعباس مورد توجه قرار گیرد و هم زمان با توسعه زیرساخت ها، استفاده از فناوری های هوشمند و برنامه ریزی مالی پایدار دنبال شود تا علاوه بر افزایش بهره وری اقتصادی، به کاهش آلودگی هوا و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان نیز منجر شود.

کلیدواژه ها:

نوسازی ناوگان اتوبوسرانی ، مصرف سوخت ، هزینه های بهره برداری ، آلاینده های زیست محیطی ، حمل ونقل عمومی ، بندرعباس.