برنامه ریزی حمل ونقل شهری پایدار در بندرعباس با رویکرد فناوری های هوشمند و توسعه زیرساخت های شهری

رشد سریع شهرنشینی و افزایش روزافزون تعداد خودروها در شهر بندرعباس، مشکلات عدیده ترافیکی، آلودگی زیست محیطی و ناکارآمدی سیستم حمل ونقل عمومی را به دنبال داشته است (ابراهیمی، ۱۴۰۴: ۲۲). پژوهش حاضر با رویکردی مروری، به بررسی برنامه ریزی حمل ونقل شهری پایدار در بندرعباس با تاکید بر فناوری های هوشمند و توسعه زیرساخت های شهری می پردازد. یافته ها نشان می دهد که شکل خطی توسعه شهری در امتداد نوار ساحلی، توزیع نامتعادل کاربری اراضی و تمرکز مراکز تجاری در مرکز شهر، از عوامل اصلی ایجاد گره های ترافیکی در بندرعباس هستند (ذاکری، ۱۴۰۴: ۱۸). سیستم های حمل ونقل هوشمند با قابلیت هایی نظیر مدیریت هوشمند ترافیک، مدیریت پارکینگ و کاهش مصرف سوخت، فرصت مناسبی برای مدیریت جریان ترافیک و دستیابی به حمل ونقل پایدار فراهم می آورند (هاشمی پور و منصوری، ۱۳۹۵: ۱۰). همچنین توسعه سیستم اتوبوسرانی تندرو به عنوان راه حلی مقرون به صرفه برای افزایش ظرفیت حمل ونقل همگانی و کاهش ترافیک در شهرهای ساحلی مطرح است (پوراسکندری و باران زاده، ۱۴۰۴: ۱۲). نتایج نشان می دهد که ترکیب راهکارهای سه گانه شامل طراحی فضایی (ایجاد شبکه های عرضی مکمل و محورهای حلقوی)، بهبود نظام حمل ونقل همگانی (افزایش ناوگان و مکانیزاسیون ایستگاه ها) و سیاست گذاری مدیریتی (الزام پیوست ترافیکی و مدیریت پارکینگ) در چارچوب برنامه ریزی شهری هوشمند، می تواند روان سازی جریان ترافیکی و ارتقای دسترسی پذیری پایدار در بندرعباس را تسهیل کند.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل شهری پایدار ، بندرعباس ، سیستم های حمل ونقل هوشمند ، توسعه زیرساخت های شهری ، مدیریت ترافیک ، اتوبوسرانی تندرو