بررسی وضعیت بهداشتی-محیطی فضای سبز و پارک های شهری: تحلیل اثرات زیست محیطی بر سلامت کاربران

مقدمه: با گسترش سریع شهرنشینی و افزایش آلاینده های محیطی، فضای سبز شهری نه تنها به عنوان یک المان زیبایی شناختی، بلکه به عنوان یک زیرساخت بهداشتی برای ارتقای سلامت عمومی شناخته می شود. پارک های شهری با ایفای نقش در کاهش کاهش آلودگی های صوتی و پالایش هوا، تاثیراتی مستقیم بر سلامت جسمی و روانی شهروندان دارند. با این حال، کیفیت بهداشتی-محیطی این فضاها همواره یکسان نیست و عواملی نظیر نوع پوشش گیاهی، میزان تراکم، نحوه مدیریت پسماند و کیفیت نگهداری، می توانند اثرات مثبت این فضاها را به اثرات منفی یا خنثی تبدیل کنند.هدف: هدف پژوهش حاضر، تحلیل وضعیت بهداشتی-محیطی فضاهای سبز شهری و بررسی رابطه میان کیفیت زیست محیطی این فضاها با شاخص های سلامت کاربران است. این مطالعه درصدد است تا شناسایی کند که کدام ویژگی های محیطی در پارک های شهری، بیشترین تاثیر را بر کاهش استرس های روانی و بیماری های تنفسی کاربران دارند.روش شناسی: این پژوهش با رویکرد مرور سیستماتیک ادبیات انجام شده است. برای دستیابی به نتایج، مقالات مرتبط با حوزه های زیست محیطی، اکولوژی شهری و روانشناسی محیط در پایگاه های داده معتبر مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج و یافته ها:یافته های این مرور نشان می دهد که کیفیت بهداشتی-محیطی، پارک ها تاثیری مستقیم و معنادار بر سلامت کاربران دارد. نتایج حاکی از آن است که فضاهای سبز با تراکم گیاهی مناسب و تنوع زیستی بالا، به طور چشمگیری منجر به کاهش سطح استرس و بهبود عملکرد سیستم تنفسی در کاربران می شوند. در صورتی که مدیریت بهداشتی ضعیف باشد، فضای سبز می تواند به محیطی برای تکثیر عوامل بیماری زا تبدیل شود. در نهایت، این پژوهش نتیجه می گیرد که برای دستیابی به حداکثر اثر سلامت بخش، طراحی پارک ها باید از رویکرد صرفا بصری به رویکرد بهداشت-محور تغییر یابد

کلیدواژه ها:

فضای سبز و پارک های شهری ، بهداشت شهری ، اثرات زیست محیطی ، سلامت کاربران