مشارکت شهروندان در تصمیم گیری و اجرای پروژه های خدمات شهری مطالعه: موردی شهرداری کلان شهرها

مقدمه:در مدیریت شهری مدرن، گذار از مدل حکومتداری دستوری به مدل حکومتداری مشارکتی، به یکی از ضرورت های کلان شهری تبدیل شده است. در کلان شهرها به دلیل پیچیدگی بافت اجتماعی، تنوع نیازها و حجم بالای پروژه های خدماتی، تصمیم گیری های صرفا فنی و اداری توسط متخصصان شهرداری، اغلب منجر به عدم تطابق پروژه ها با نیازهای واقعی محله ها و در نتیجه مقاومت اجتماعی یا شکست عملیاتی می گردد. مشارکت شهروندان نه تنها به عنوان یک حق مدنی، بلکه به عنوان یک ابزار بهینه سازی منابع و افزایش مشروعیت تصمیمات شهری شناخته می شود. با این حال، در بسیاری از کلان شهرها، مشارکت شهروندان در مراحل تصمیم گیری نادیده گرفته شده و تنها در مراحل اجرایی یا در قالب نظرسنجی های محدود مورد استفاده قرار می گیرد.هدف: هدف از این پژوهش، واکاوی مکانیسم های مشارکت شهروندان در دو مرحله کلیدی تصمیم گیری برنامه ریزی و اولویت بندی و اجرا بهره برداری و نظارت در پروژه های خدمات شهری است. روش شناسی: این پژوهش با رویکرد مرور سیستماتیک ادبیات و تحلیل تطبیقی مدل های جهانی مشارکت شهری تدوین شده است. نتایج و یافته ها: یافته های این پژوهش نشان می دهد که در اکثر کلان شهرها، مشارکت شهروندان در سطح اطلاع رسانی و مشورت متوقف شده و به سطح شراکت و کنترل شهروندی در تصمیم گیری ها نرسیده است. نتایج حاکی از آن است که پروژه های خدمات شهری که در مرحله تصمیم گیری با مشارکت فعال محلی ها از طریق شوراهای محله طراحی شده اند، در مرحله اجرا با مقاومت کمتری مواجه شده و نرخ بهره وری و پایداری آن ها به مراتب بالاتر از پروژه های تحمیلی است

کلیدواژه ها:

مشارکت شهروندی ، تصمیم گیری شهری ، خدمات شهری.