تحلیل نقش حکمرانی شهری مشارکتی در بهسازی بافت های فرسوده (مطالعه موردی:محله راوند شهر کاشان)

بافت های فرسوده شهری، به ویژه در محلات تاریخی، بخش مهمی از هویت کالبدی، فرهنگی و اجتماعی شهرها را تشکیل می دهند و حفاظت، بهسازی و بازآفرینی آن ها از مهم ترین اولویت های مدیریت شهری به شمار می رود. با این حال، رشد شتابان شهرنشینی، فرسودگی کالبدی، ضعف زیرساخت ها، کاهش سرمایه گذاری، محدودیت خدمات شهری و مشارکت اندک شهروندان، بسیاری از این بافت ها را با مشکلات متعددی مواجه ساخته است. محله راوند شهر کاشان به عنوان یکی از محلات قدیمی این شهر، ضمن برخورداری از ارزش های تاریخی، فرهنگی و هویتی، در سال های اخیر با چالش هایی نظیر فرسودگی ابنیه، ناپایداری کالبدی، کمبود فضاهای خدماتی و عمومی، ضعف زیرساخت های شهری، کاهش کیفیت محیط سکونتی و مشارکت محدود ساکنان در فرآیندهای تصمیم گیری شهری روبه رو بوده است. در این راستا، بهره گیری از رویکرد حکمرانی شهری مشارکتی می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت زندگی، تقویت سرمایه اجتماعی، افزایش اعتماد عمومی و تحقق بهسازی پایدار در این محله باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش حکمرانی شهری مشارکتی در بهسازی بافت فرسوده محله راوند شهر کاشان و با استفاده از روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. جامعه آماری شامل ساکنان محله راوند بوده و داده های پژوهش از طریق پرسشنامه، مصاحبه و مطالعات میدانی گردآوری و با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که عواملی نظیر افزایش مشارکت شهروندان، تقویت تعامل میان مدیریت شهری و ساکنان، شفافیت در فرآیندهای تصمیم گیری، توانمندسازی اجتماعی و اقتصادی و جلب اعتماد عمومی، نقش تعیین کننده ای در موفقیت برنامه های بهسازی بافت فرسوده محله راوند دارند. همچنین ضعف هماهنگی میان نهادهای مسئول، محدودیت منابع مالی و مشارکت ناکافی شهروندان از مهم ترین موانع تحقق حکمرانی مشارکتی در این محدوده محسوب می شوند. بر این اساس، توسعه سازوکارهای مشارکت محور و تقویت حکمرانی شهری می تواند زمینه تحقق بازآفرینی پایدار و ارتقای کیفیت محیط زندگی در محله راوند شهر کاشان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، بهسازی شهری ، حکمرانی مشارکتی ، مشارکت شهروندان ، مدیریت شهری ، محله راوند.