ضرورت استفاده از پساب فاضلاب در آبیاری فضای سبز خمینی شهر

با توجه به بحران کم آبی و خشکسالی های متوالی در منطقه خمینی شهر، محدودیت منابع آب شیرین برای آبیاری فضای سبز شهری به یک چالش جدی تبدیل شده است. هدف از این مطالعه، بررسی ضرورت و امکان سنجی استفاده از پساب تصفیه شده فاضلاب به عنوان یک منبع آب پایدار برای توسعه و نگهداری فضای سبز این شهرستان است. فرضیه اصلی این پژوهش بر این استوار است که با بهره گیری از پساب تصفیه شده با استانداردهای بهداشتی، می توان ضمن کاهش وابستگی به منابع آب زیرزمینی، هزینه های نگهداری فضای سبز را مدیریت و از خشکیدگی درختان و چمن کاری ها جلوگیری کرد. مواد و روش تحقیق شامل گردآوری داده های اقلیمی منطقه، ارزیابی کیفیت پساب خروجی از تصفیه خانه موجود، تحلیل نیاز آبی گونه های گیاهی فضای سبز خمینی شهر و شبیه سازی الگوی توزیع آب طی یک دوره یک ساله است. برای تعیین اولویت استفاده، شاخص های کیفی پساب با استانداردهای ملی آبیاری فضای سبز مقایسه شد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که پساب تصفیه شده خمینی شهر، پس از عبور از فرآیندهای تکمیلی گندزدایی، از لحاظ پارامترهای شیمیایی و میکروبی برای آبیاری فضای سبز غیرتفرجی و پارک های محلی کاملا مناسب است. موفقیت این مطالعه در تایید این موضوع است که جایگزینی ۶۰ درصدی آب چاه ها با پساب تصفیه شده، علاوه بر حفظ پایداری اکولوژیک منطقه، منجر به صرفه جویی قابل توجهی در برداشت از سفره های آب زیرزمینی می شود. در نهایت، با توجه به حجم بالای تولید پساب و کمبود شدید منابع آبی در خمینی شهر، اجرای طرح انتقال پساب برای آبیاری فضای سبز نه تنها یک گزینه انتخابی، بلکه یک ضرورت انکارناپذیر برای مقابله با بحران زیست محیطی در این شهرستان است.

کلیدواژه ها:

پساب فاضلاب ، آبیاری فضای سبز ، مدیریت منابع آب ، خمینی شهر