تحلیل تاب آوری شبکه معابر و زیرساخت های شهری در برابر بلایای طبیعی (سیل و زلزله)؛ مطالعه موردی شهر کامو و چوگان

تاب آوری شهری به معنای ظرفیت سیستم های شهری برای حفظ کارکرد در برابر شوک ها و بازیابی سریع وضعیت است. شهر کامو و چوگان به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی در دامنه های کوهستانی، همواره در معرض خطرات ناشی از سیلاب های فصلی و لرزه خیزی منطقه کاشان قرار دارد. هدف این پژوهش، ارزیابی وضعیت تاب آوری شبکه معابر و زیرساخت های حیاتی این شهر در برابر این بلایا است. در این مطالعه با استفاده از روش ترکیبی (کمی و کیفی)، ابتدا آسیب پذیری آبراهه ها و معابر دسترسی مورد تحلیل قرار گرفت و سپس نقشه پهنه بندی خطر استخراج شد. نتایج نشان می دهد که در حال حاضر، عدم انطباق ظرفیت آبراهه ها با سیلاب های بالادست و محدودیت دسترسی در بافت های فشرده، اصلی ترین نقاط ضعف تاب آوری شهر هستند. این پژوهش راهکارهایی نظیر بهسازی مسیرهای مواصلاتی برای امدادرسانی سریع، اصلاح مقطع آبراهه های کوهستانی و مقاوم سازی ابنیه فرسوده را ارائه می دهد. این مدل کاربردی به شهرداری کامو و چوگان کمک می کند تا با اتخاذ رویکردی پیشگیرانه، ضمن کاهش هزینه های بازسازی پس از بحران، ایمنی شهروندان را تضمین نموده و شاخص های مدیریت بحران را ارتقا بخشد. یافته ها نشان می دهد که با اجرای استراتژی های پیشنهادی، میزان دسترسی اضطراری به محلات دورافتاده تا ۳۵ درصد افزایش خواهد یافت.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، کامو و چوگان ، سیلاب ، مدیریت بحران ، شبکه معابر