طراحی و پیاده سازی مدل پرداخت کارانه بر اساس شاخص های عملکرد (KPI) در سازمان عمران شهرداری اصفهان جهت افزایش بهره وری نیروی انسانی

در سازمان های عمومی و به ویژه نهادهای عمرانی شهرداری ها، بهره وری نیروی انسانی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های موفقیت سازمانی شناخته می شود. سازمان عمران شهرداری اصفهان نیز به دلیل گستردگی ماموریت ها، تنوع فعالیت ها، فشار زمانی پروژه ها، و لزوم پاسخگویی به شهروندان، نیازمند سیستمی است که بتواند عملکرد کارکنان را به صورت دقیق، شفاف و عادلانه ارزیابی کرده و ارتباطی مستقیم میان تلاش، خروجی و پاداش برقرار کند. یکی از موثرترین ابزارهای مدیریتی در این زمینه، طراحی و پیاده سازی مدل پرداخت کارانه بر اساس شاخص های عملکرد یا KPI است. این رویکرد، از یک سو موجب افزایش انگیزه، تعلق سازمانی و احساس عدالت در پرداخت می شود و از سوی دیگر، مدیران را قادر می سازد تا پرداخت های تشویقی را بر مبنای داده های قابل اندازه گیری و نتایج واقعی تعیین کنند، نه بر اساس برداشت های سلیقه ای یا روابط غیرسیستمی. این پژوهش با رویکردی کاربردی و مدیریتی، به بررسی امکان سنجی طراحی مدل پرداخت کارانه مبتنی بر KPI در سازمان عمران شهرداری اصفهان می پردازد. در این مقاله، ابتدا مبانی نظری نظام پرداخت مبتنی بر عملکرد، نقش KPI در سازمان های عمومی، و ضرورت اصلاح نظام جبران خدمت در نهادهای عمرانی شهرداری تشریح می شود. سپس با بهره گیری از روش های کیفی، کمی و مقایسه ای، چارچوبی عملی برای تدوین شاخص های عملکردی، وزن دهی به شاخص ها، نحوه امتیازدهی، و اتصال نتایج ارزیابی به میزان پرداخت کارانه ارائه می گردد. یافته های تحلیلی مقاله نشان می دهد که اجرای مدل پیشنهادی می تواند به بهبود بهره وری فردی و گروهی، کاهش اتلاف منابع، ارتقای شفافیت، افزایش پاسخگویی، و تقویت فرهنگ نتیجه محور در سازمان عمران شهرداری اصفهان منجر شود. همچنین، این مدل در صورتی موفق خواهد بود که با آموزش کارکنان، مشارکت مدیران، مستندسازی فرآیندها، و پایش مستمر همراه گردد. در نهایت، مقاله حاضر نتیجه می گیرد که استقرار نظام پرداخت کارانه مبتنی بر KPI، یکی از راهکارهای موثر برای افزایش بهره وری نیروی انسانی و بهبود عملکرد سازمانی در شهرداری هاست.

کلیدواژه ها:

کارانه ، شاخص عملکرد ، KPI ، بهره وری نیروی انسانی ، سازمان عمران شهرداری اصفهان