الگوی استانداردسازی نظام جبران خدمات در شهرداری ها با رویکرد تعادل بین انگیزش کارکنان و محدودیت های بودجه ای

نظام جبران خدمات در سازمان های عمومی مانند شهرداری ها، همواره با چالش تقابل میان نیاز به حفظ و انگیزه بخشی به نیروی انسانی متخصص و محدودیت های سخت گیرانه بودجه ای روبروست. این مقاله با هدف ارائه یک الگوی استاندارد برای سازمان عمران شهرداری اصفهان تدوین شده است. پژوهش حاضر با بررسی ابعاد مختلف جبران خدمات، تلاش دارد الگویی ارائه دهد که ضمن رعایت سقف های قانونی بودجه، بهره وری و رضایت شغلی را ارتقا بخشد. روش تحقیق در این پژوهش ترکیبی از رویکردهای کیفی (مطالعه اسنادی و مصاحبه با خبرگان) و کمی (تحلیل داده های آماری حقوق و دستمزد) و مقایسه ای (بررسی الگوهای موفق) است. یافته ها نشان می دهد که گذار از سیستم های سنتی به مدل های پرداخت مبتنی بر عملکرد (Performance-Based Pay) با تاکید بر مزایای غیرنقدی، می تواند راهکاری کارآمد باشد. نتایج نشان دهنده لزوم بازنگری در آیین نامه های مالی برای افزایش انعطاف پذیری در پرداخت های تشویقی است.

کلیدواژه ها:

نظام جبران خدمات ، شهرداری ، بودجه ریزی عملیاتی ، انگیزش کارکنان ، سازمان عمران اصفهان.