مدرسه هوشمند و تحول دیجیتال در آموزش وپرورش: مطالعه مروری

تحول دیجیتال در آموزش وپرورش، پارادایمی فراتر از تجهیز مدارس به فناوری است و به بازآفرینی همه جانبه فرایندهای یاددهی-یادگیری، مدیریت آموزشی، برنامه درسی و نقش معلم و دانش آموز اشاره دارد. در هسته این تحول، مفهوم «مدرسه هوشمند» به عنوان یک اکوسیستم یکپارچه مطرح می شود که در آن فناوری های دیجیتال، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و سیستم های مدیریت یادگیری، برای شخصی سازی آموزش و ارتقای کیفیت یادگیری به کار گرفته می شوند. هدف این مقاله، تحلیل نظام مند ابعاد، مولفه ها، فرصت ها، چالش ها و پیش نیازهای تحقق مدرسه هوشمند در بستر تحول دیجیتال است. روش پژوهش از نوع مروری نظام مند بوده و با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر فارسی و انگلیسی، تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که مدرسه هوشمند در پنج بعد اصلی قابل مفهوم پردازی است: زیرساخت فناورانه، محتوای دیجیتال، توانمندسازی معلمان، سیستم مدیریت هوشمند و شخصی سازی یادگیری. مهم ترین فرصت ها شامل افزایش دسترسی به آموزش باکیفیت، یادگیری تطبیقی مبتنی بر داده، تقویت مهارت های قرن بیست ویکم و افزایش بهره وری نظام آموزشی است. در مقابل، شکاف دیجیتال، مقاومت در برابر تغییر، ضعف در آموزش معلمان، مسائل امنیت داده ها و هزینه های زیرساختی، مهم ترین چالش های پیش رو محسوب می شوند. این پژوهش همچنین نشان می دهد که موفقیت مدرسه هوشمند نه در گرو تهیه سخت افزار، بلکه در گرو تحول در ذهنیت رهبران آموزشی، توانمندسازی معلمان و طراحی برنامه درسی مبتنی بر فناوری است. نتیجه گیری نهایی بیانگر آن است که تحول دیجیتال در آموزش وپرورش، سفری مستمر و چندبعدی است که نیازمند نقشه راه ملی، سرمایه گذاری پایدار و رویکردی کل نگر به تغییر سازمانی می باشد.

کلیدواژه ها:

مدرسه هوشمند ، تحول دیجیتال ، آموزش وپرورش ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، هوش مصنوعی در آموزش