درس پژوهی: «بهسازی فرایند یاددهی-یادگیری اشعار کتاب فارسی پایه چهارم ابتدایی: تاکید بر درک مطلب، روان خوانی و آشنایی با مشاهیر ادبی»

ادبیات فارسی، به مثابه یکی از ارکان بنیادین هویت ملی، نقشی محوری در توسعه مهارت های شناختی و عاطفی در دوره ابتدایی ایفا می کند. با این حال، شیوه های تدریس سنتی شعر در پایه چهارم، به دلیل اتکا بر رویکردهای حافظه محور و انتقال یک سویه اطلاعات، در تحقق اهداف عالیه نظیر تعمیق درک مطلب و ایجاد پیوند عاطفی با متن ادبی با چالش های اساسی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف گذار از یادگیری منفعل به ساخت گرایی فعال، به بازسازی و ارتقای فرایند یاددهی-یادگیری درس فارسی (با محوریت معرفی مشاهیر ادبی) پرداخته است. این مطالعه از نوع پژوهش روایی-مشارکتی (درس پژوهی) است که بر مبنای پارادایم سازنده گرایی طراحی و اجرا شده است. در این فرایند، با جایگزینی روش های سنتی، از راهبردهای تلفیقی نظیر نمایش، موسیقی، هنر و گفت وگوی خلاقانه برای درگیری فعال دانش آموزان استفاده شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که تبدیل دانش آموز از دریافت کننده ی منفعل به کنشگر فعال، علاوه بر بهبود معنادار مهارت روان خوانی و تسهیل درک لایه های معنایی شعر، منجر به افزایش انگیزه، تقویت تفکر انتقادی و پیوند میان تجارب زیسته دانش آموز با مفاهیم ادبی شده است. در نهایت، این پژوهش به عنوان یک الگوی عملیاتی، بر ضرورت تغییر پارادایم در تدریس ادبیات ابتدایی و بازنگری در طراحی آموزشی با رویکرد دانش آموز محور تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

معماری آموزشی ، یادگیری سازنده گرا ، درس پژوهی ، درک مطلب ، ادبیات ابتدایی ، روش های تدریس فعال