بررسی رابطه هوش مصنوعی در آموزش، یادگیری مبتنی بر شبیه سازی و درک مفهومی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه هوش مصنوعی در آموزش، یادگیری مبتنی بر شبیه سازی و درک مفهومی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع مروری نظام مند بود که با بررسی و تحلیل جامع مقالات، اسناد علمی و پژوهش های معتبر داخلی و بین المللی منتشر شده بین سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۵ صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که فناوری هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی آموزش، ارائه بازخوردهای فوری و بهبود مهارت های خودتنظیمی یادگیرندگان، اثربخشی فرآیندهای یاددهی-یادگیری را به طور چشمگیری ارتقا می دهد. همچنین، بکارگیری محیط های شبیه سازی تعاملی و آزمایشگاه های مجازی تحت پشتیبانی الگوریتم های هوش مصنوعی، با تبدیل مفاهیم انتزاعی به تجربه های ملموس علمی، منجر به عمیق تر شدن و پایداری درک مفهومی دانش آموزان می گردد؛ هرچند موانعی مانند ضعف زیرساخت های فناوری و کمبود مهارت های معلمان از چالش های پیش رو است. در نتیجه گیری نهایی می توان گفت ادغام راهبردی هوش مصنوعی و یادگیری مبتنی بر شبیه سازی، نقش کلیدی در ارتقای کیفیت کلاس های درس و تحول در روش های سنتی تدریس ایفا می کند که تحقق کامل آن نیازمند توانمندسازی حرفه ای معلمان و تجهیز زیرساخت های مدارس است. مدیران و معلمان می توانند با بهره گیری از شبیه سازها و ارزیابی های تکوینی هوشمند، زمینه را برای ارتقای مهارت های شناختی دانش آموزان فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری مبتنی بر شبیه سازی ، درک مفهومی ، یادگیری خودتنظیمی