کاربرد فناوری های نوین و محتوای چندرسانه ای در تدریس فارسی متوسطه اول

تحولات گسترده فناوری اطلاعات و ارتباطات در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است. بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی و محتوای چندرسانه ای، به عنوان یکی از مهم ترین رویکردهای نوین تدریس، زمینه ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری را فراهم کرده و امکان ارائه آموزش های جذاب، تعاملی و متناسب با نیازهای نسل جدید دانش آموزان را ایجاد نموده است. درس فارسی در دوره متوسطه اول، به دلیل نقش اساسی در تقویت مهارت های خواندن، نوشتن، سخن گفتن، گوش دادن، درک مطلب، تفکر انتقادی و پرورش ذوق ادبی، بیش از بسیاری از دروس دیگر نیازمند بهره گیری از روش های تدریس نوین و فناوری های آموزشی است. استفاده از فیلم های آموزشی، پادکست، کتاب های الکترونیکی، انیمیشن، واقعیت افزوده، نرم افزارهای آموزشی، تخته هوشمند، کلاس های مجازی و سایر ابزارهای دیجیتال، موجب افزایش انگیزه یادگیری، مشارکت فعال دانش آموزان، بهبود درک مفاهیم ادبی و زبانی و ارتقای کیفیت فرآیند آموزش می شود (محمدی، ۱۴۰۱؛ شعبانی، ۱۴۰۰).پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد فناوری های نوین و محتوای چندرسانه ای در تدریس فارسی متوسطه اول، به روش توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعه کتابخانه ای انجام شده است. اطلاعات پژوهش از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی، اسناد آموزشی و پژوهش های داخلی گردآوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان دادند که استفاده هدفمند از فناوری های نوین ضمن افزایش انگیزه و علاقه دانش آموزان، موجب بهبود یادگیری عمیق، افزایش تعامل معلم و دانش آموز، توسعه مهارت های زبانی، تقویت خلاقیت، افزایش مشارکت در کلاس و ارتقای عملکرد تحصیلی می شود. همچنین مشخص شد که موفقیت در بهره گیری از فناوری های نوین، مستلزم فراهم بودن زیرساخت های آموزشی، آموزش معلمان، تولید محتوای استاندارد و حمایت مدیران آموزشی است. بر این اساس، توسعه زیرساخت های فناورانه و آموزش حرفه ای معلمان می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش زبان و ادبیات فارسی در دوره متوسطه اول ایفا کند (زارع، ۱۳۹۹؛ ملکی، ۱۳۹۸؛ سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، ۱۳۹۰).

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، محتوای چندرسانه ای ، آموزش فارسی ، متوسطه اول ، یادگیری الکترونیکی ، آموزش هوشمند ، فناوری آموزشی