اثربخشی آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر اضطراب و پرخاشگری در دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی شهر اصفهان

اضطراب و پرخاشگری از شایع ترین مشکلات هیجانی و رفتاری در دوره دبستان هستند که می توانند بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روان کودکان تاثیر منفی بگذارند. یکی از رویکردهای نوین در پیشگیری و کاهش این مشکلات، آموزش مهارت های تنظیم هیجان است که بر افزایش خودآگاهی هیجانی، بازسازی شناختی و کنترل تکانه تمرکز دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر کاهش اضطراب و پرخاشگری دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی شهر اصفهان انجام شد. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر اصفهان بود که از میان آنان ۴۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای آموزش مهارت های تنظیم هیجان را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب کودکان اسپنس و پرسشنامه پرخاشگری بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد آموزش مهارت های تنظیم هیجان به طور معناداری موجب کاهش اضطراب و پرخاشگری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. یافته ها حاکی از آن است که آموزش ساختارمند مهارت های تنظیم هیجان می تواند به عنوان یک مداخله پیشگیرانه موثر در ارتقای سلامت روان دانش آموزان دبستانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، آموزش مهارت های هیجانی ، اضطراب ، پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی