اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول بندر گناوه

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول بندر گناوه انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه اجرا گردید. جامعه آماری شامل ۱۹۱۲ نفر از دانش آموزان دختر متوسطه اول این شهر بود که از میان آن ها، ۴۰ نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و گواه (۲۰ نفر) گماشته شدند. گروه آزمایش، طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای، پروتکل آموزشی ذهن آگاهی (بر اساس فیننس، قادری داهل نیگر و اینیبرینک، ۲۰۱۹) را دریافت نمود، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای را تجربه نکرد. ابزار اصلی سنجش، پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی سواری (۱۳۹۰) بود که همراه با پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان (۱۹۹۹) در مراحل پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) صورت گرفت. نتایج نشان داد که آموزش ذهن آگاهی به طور معناداری منجر به کاهش اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شده است (Wilks’ Lambda= ۰.۱۸۲, p<۰.۰۰۱). اندازه اثر برآورد شده برای کاهش اهمال کاری تحصیلی نیز بالا (۰.۷۶) گزارش شد. یافته ها حاکی از آن است که آموزش ذهن آگاهی می تواند به عنوان یک راهکار مداخله ای موثر برای کاهش اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان متوسطه اول به کار گرفته شود. این امر احتمالا از طریق افزایش خودآگاهی نسبت به افکار و احساسات مرتبط با تعویق انداختن تکالیف و تقویت توانایی تنظیم هیجانی و تمرکز صورت می گیرد. لذا، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی مبتنی بر ذهن آگاهی در مدارس برای مقابله با اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان مورد توجه و اجرا قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش ذهن آگاهی ، اهمال کاری تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، مقطع متوسطه اول ، بندر گناوه