بررسی رابطه بین اقدام های مدیریت منابع انسانی با استقرار نظام شایسته سالاری (مطالعه موردی: شهرداری منطقه ۱۰ شیراز)

ظهور فنآوری های نوین و شتاب تحولات و تغییرات محیط سازمان ها، تامین منابع انسانی متخصص و شایسته را به یک چالش اساسی تبدیل کرده است. نظام شایستگی نیز همواره مورد توجه اندیشمندان و محققان حوزه مدیریت و مدیران سازمان های مختلف اعم از دولتی و خصوصی، بنگاه هاو شرکت ها بوده است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین اقدام های مدیریت منابع انسانی با استقرار نظام شایسته سالاری در شهرداری منطقه ۱۰ شیراز است. روش تحقیق توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری کلیه کارکنان شهرداری منطقه ده شیراز بودند که بر اساس فرمول کوکران و با سطح اطمینان ۹۵ درصد، نمونه ای به حجم ۸۲ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن با نظر اساتید و متخصصان تایید شد و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه اقدام های مدیریت منابع انسانی ۰.۸۲ و برای پرسشنامه شایسته سالاری ۰.۸۴ به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۶ استفاده شد. نتایج نشان داد رابطه مثبت و معناداری بین اقدام های مدیریت منابع انسانی و نظام شایسته سالاری وجود دارد (r=۰.۸۱, p<۰.۰۰۱). همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد اقدام های مدیریت منابع انسانی ۶۸% از تغییرات شایسته سالاری را تبیین می کند و مولفه آموزش و بهسازی بیشترین تاثیر را بر نظام شایسته سالاری دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، شایسته سالاری ، شهرداری ، جذب و تامین ، آموزش و بهسازی ، حفظ و نگهداری ، بکارگیری موثر