ارزیابی اثربخشی یادگیری معکوس بر کاهش اضطراب آموزشی و تقویت خودراهبری در مدارس هوشمند

در سال های اخیر، تغییر رویکردهای آموزشی از روش های سنتی به الگوهای یادگیری فعال، توجه بسیاری از پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. یکی از این رویکردها، یادگیری معکوس (Flipped Learning) است که در آن فرایند دریافت محتوای آموزشی به خارج از کلاس منتقل شده و زمان کلاس به فعالیت های تعاملی، حل مسئله و یادگیری عمیق اختصاص می یابد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری الگوی یادگیری معکوس بر کاهش اضطراب آموزشی و تقویت خودراهبری یادگیرندگان در محیط های آموزشی هوشمند است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بررسی مطالعات و تجربیات آموزشی مرتبط با پیاده سازی یادگیری معکوس در مدارس انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که استفاده از یادگیری معکوس می تواند با فراهم کردن فرصت یادگیری در زمان و سرعت دلخواه، میزان اضطراب یادگیرندگان را کاهش داده و احساس کنترل بر فرایند یادگیری را افزایش دهد. همچنین مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی، کار گروهی و حل مسئله موجب تقویت مهارت های خودراهبری، مسئولیت پذیری و تفکر انتقادی می شود. یافته ها نشان می دهد که ترکیب یادگیری معکوس با فناوری های آموزشی در مدارس هوشمند می تواند محیطی پویا و یادگیرنده محور ایجاد کند. در نهایت، پیشنهاد می شود معلمان با بازطراحی فعالیت های آموزشی، استفاده از محتوای چندرسانه ای و بهره گیری از ابزارهای دیجیتال، زمینه اجرای موثر این الگوی آموزشی را فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، اضطراب آموزشی ، خودراهبری در یادگیری ، مدارس هوشمند ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی.