تاثیر داستان درمانی در کلاس درس بر تقویت همدلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

داستان درمانی به عنوان یکی از رویکردهای موثر آموزشی تربیتی، در سال های اخیر توجه پژوهشگران حوزه تعلیم وتربیت و روان شناسی کودک را به خود جلب کرده است. این رویکرد با بهره گیری از ظرفیت داستان، تخیل، همانندسازی با شخصیت ها و بازاندیشی در تجربه های هیجانی و اجتماعی، زمینه مناسبی برای رشد عاطفی و اجتماعی دانش آموزان فراهم می آورد. مقاله مروری حاضر با هدف بررسی تاثیر داستان درمانی در کلاس درس بر تقویت همدلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی تدوین شده است. در این پژوهش، مطالعات و منابع مرتبط داخلی و خارجی در زمینه داستان درمانی، همدلی، تعاملات اجتماعی، خودآگاهی، حل تعارض و مهارت های ارتباطی کودکان مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که اجرای هدفمند داستان درمانی در محیط کلاس می تواند به افزایش توانایی درک احساسات دیگران، بهبود روابط بین فردی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و انزواطلبانه، تقویت مهارت گوش دادن، همکاری، ابراز احساسات و حل مسئله در دانش آموزان ابتدایی منجر شود. همچنین، حضور فعال معلم به عنوان تسهیل گر در فرایند روایت، گفت وگو و بازتاب داستان، نقش مهمی در اثربخشی این رویکرد دارد. بر اساس نتایج، داستان درمانی می تواند به عنوان ابزاری ساده، کم هزینه و اثربخش در برنامه های آموزشی و پرورشی مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. ازاین رو، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با طراحی فعالیت های مبتنی بر داستان، بستر مناسبی برای ارتقای همدلی و مهارت های اجتماعی کودکان فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

داستان درمانی ، همدلی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، کلاس درس ، آموزش وپرورش.