بررسی عوامل موثر بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان پایه نهم

اضطراب ریاضی یکی از چالش های جدی در نظام های آموزشی سراسر جهان است که تاثیرات منفی بر عملکرد تحصیلی، سلامت روانی و نگرش دانش آموزان نسبت به ریاضیات دارد. این پژوهش با هدف بررسی عوامل موثر بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان پایه نهم انجام شده است. اضطراب ریاضی به عنوان یک پدیده روان شناختی چندوجهی، با احساس درماندگی، تنش و نگرانی در مواجهه با مسائل ریاضی مشخص می شود و می تواند منجر به اجتناب از یادگیری و کاهش عملکرد تحصیلی گردد. یافته های پژوهش های اخیر نشان می دهد که عواملی مانند باورهای آموزشی، خودتنظیمی، روش های تدریس مشارکتی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، رفتاردرمانی عقلانی-هیجانی، نگارش ابرازی و تمرینات ذهن آگاهی تاثیر قابل توجهی در کاهش اضطراب ریاضی دارند. پژوهش حاضر با مرور نظام مند ادبیات پژوهشی داخلی و خارجی، به بررسی این عوامل و ارائه راهکارهای عملی برای کاهش اضطراب ریاضی در دانش آموزان پایه نهم می پردازد. نتایج نشان می دهد که رویکردهای ترکیبی با تمرکز بر هر دو بعد شناختی و هیجانی یادگیری، بیشترین اثربخشی را در کاهش اضطراب ریاضی دارند. این پژوهش با ارائه پیشنهاداتی برای معلمان، مشاوران و سیاست گذاران آموزشی، می کوشد تا گامی موثر در جهت بهبود کیفیت آموزش ریاضی و کاهش اضطراب آن در میان دانش آموزان بردارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ریاضی ، خودتنظیمی ، یادگیری مشارکتی ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، رفتاردرمانی عقلانی-هیجانی ، ذهن آگاهی ، دانش آموزان پایه نهم