اثربخشی یادگیری ترکیبی در کاهش تکلیف گریزی و افزایش درگیری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی اثربخشی یادگیری ترکیبی در کاهش میزان تکلیف گریزی و افزایش درگیری تحصیلی در میان دانش آموزان مقطع ابتدایی، با تاکید ویژه بر ویژگی ها و نیازهای آموزشی در یک دبستان انجام شده است. در دهه های اخیر، نظام های آموزشی با چالش های متعددی در زمینه حفظ انگیزه و مشارکت فعال فراگیران روبرو بوده اند و تکالیف سنتی غالبا به دلیل ماهیت تکراری و غیرمنعطف خود، به عاملی برای دوری گزینی دانش آموزان از فرآیند آموزش تبدیل شده اند. این مسئله در مقطع ابتدایی که پایه و اساس نگرش های تحصیلی شکل می گیرد، از اهمیت دوچندانی برخوردار است. در این راستا، رویکردهای نوین آموزشی تلاش می کنند تا با بهره گیری از فناوری های دیجیتال و تلفیق آن ها با آموزش های حضوری، محیط های یادگیری پویا و تعاملی را خلق نمایند. پژوهش حاضر به روش مروری و با تحلیل نظام مند اسناد و منابع کتابخانه ای، به واکاوی ابعاد مختلف این پدیده پرداخته است. یافته های این بررسی نشان می دهد که جایگزینی روش های سنتی با الگوهای ترکیبی، به واسطه ارائه محتوای چندرسانه ای، امکان شخصی سازی مسیر یادگیری و ایجاد انعطاف پذیری در زمان و مکان انجام تکالیف، نقش بسزایی در کاهش مقاومت روانی و رفتاری دانش آموزان دختر در برابر انجام تکالیف ایفا می کند. علاوه بر این، استفاده از این رویکرد موجب ارتقای سطوح مختلف درگیری تحصیلی اعم از درگیری شناختی، عاطفی و رفتاری می گردد و فراگیران را از دریافت کنندگانی منفعل به مشارکت کنندگانی فعال در مسیر یادگیری تبدیل می سازد. نتایج حاکی از آن است که طراحی محیط آموزشی مبتنی بر فناوری های نوین، به ویژه در بستر مدارس ابتدایی ، می تواند به عنوان راهبردی موثر برای بهبود کیفیت آموزش مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، تکلیف گریزی ، درگیری تحصیلی ، مقطع ابتدایی ، دبستان .