رابطه مطلوبیت اجتماعی و توانایی های شناختی با سازگاری هیجانی در دانشجویان

سازگاری هیجانی در دانشجویان نقشی کلیدی در سلامت روان و موفقیت تحصیلی دارد و تحت تاثیر عوامل شناختی و اجتماعی قرار می گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه مطلوبیت اجتماعی و توانایی های شناختی با سازگاری هیجانی در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود و داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۳۰۶ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه سازگاری هیجانی رابیو و همکاران (۲۰۰۷)، پرسشنامه مطلوبیت اجتماعی کراون و مارلو (۱۹۶۴) و پرسشنامه توانایی های شناختی نجاتی (۱۳۹۲). داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با نرم افزارهای SPSS ۲۶ و AMOS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین مطلوبیت اجتماعی و سازگاری هیجانی (r=۰/۴۱۷، p<۰/۰۱) و بین توانایی های شناختی و سازگاری هیجانی (r=۰/۶۴۷، p<۰/۰۱) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین مدل تحلیل مسیر نشان داد که مطلوبیت اجتماعی (β=۰/۴۴۴، p<۰/۰۱) و توانایی های شناختی (β=۰/۳۹۶، p<۰/۰۱) به طور مستقیم و مثبت سازگاری هیجانی را پیش بینی می کنند و این دو متغیر در مجموع ۷۳٫۵ درصد از واریانس سازگاری هیجانی را تبیین می کنند. بر اساس یافته ها، مطلوبیت اجتماعی و توانایی های شناختی پیش بین های مهم سازگاری هیجانی در دانشجویان هستند و طراحی برنامه های توانبخشی شناختی همراه با آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر مطلوبیت اجتماعی سازگارانه، می تواند راهبردی موثر برای ارتقای سازگاری هیجانی دانشجویان باشد.

کلیدواژه ها:

مطلوبیت اجتماعی ، توانایی های شناختی ، سازگاری هیجانی ، دانشجویان