نقش محافظتی تاب آوری در ارتقای کیفیت زندگی و عملکرد فردی: یک مرور سیستماتیک

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش محافظتی تاب آوری در رابطه میان عملکرد فردی و کیفیت زندگی از طریق مرور سیستماتیک مطالعات منتشر شده انجام شد. روش شناسی: در این مطالعه، با جستجوی گسترده در پایگاه های داده علمی معتبر، مقالات مرتبط با متغیرهای تاب آوری، عملکرد فردی و کیفیت زندگی (با تمرکز بر بازه زمانی اخیر) مورد بررسی و استخراج قرار گرفتند. شروط ورود به پژوهش شامل تمرکز بر نقش میانجی یا محافظتی تاب آوری در مدل های ارتباطی این سه متغیر بود. یافته ها: نتایج مرور سیستماتیک نشان داد که تاب آوری به عنوان یک سازه پویا، نقش «ضربه گیر» را در برابر استرس های محیطی ایفا می کند. یافته ها حاکی از آن است که تاب آوری با تسهیل فرآیندهای خودتنظیمی و حفظ ثبات در عملکرد فردی، به طور غیرمستقیم از افت کیفیت زندگی جلوگیری کرده و مسیر ارتقای آن را هموار می سازد. در واقع، تاب آوری پیوند میان عملکرد مطلوب و تجربه کیفیت زندگی بالا را تقویت می کند. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش تاکید می کند که مداخلات روان شناختی و آموزشی باید علاوه بر کاهش آسیب ها، بر تقویت توانمندی های تاب آوری تمرکز کنند تا از طریق بهبود عملکرد فردی، منجر به ارتقای پایدار کیفیت زندگی شوند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، کیفیت زندگی ، عملکرد فردی ، نقش محافظتی ، مرور سیستماتیک.