خشونت در مدرسه: ریشه یابی پرخاشگری کلامی و فیزیکی بین دانش آموزان

خشونت در مدارس، به ویژه پرخاشگری کلامی و فیزیکی میان دانش آموزان، به یکی از چالش های اساسی تبدیل شده است که بر کیفیت آموزش، سلامت روان و رشد اجتماعی تاثیرگذار است. هدف از این پژوهش، شناسایی ریشه های پنهان چنین رفتارهایی با بررسی عوامل فردی، خانوادگی، مدرسه ای و اجتماعی است. با استفاده از رویکردی ترکیبی (آمیخته)، داده ها از نمونه ای از دانش آموزان، معلمان و والدین در سطوح مختلف آموزشی جمع آوری شد. یافته ها نشان می دهد که پرخاشگری صرفا یک پاتولوژی فردی نیست، بلکه تعاملی پیچیده از متغیرهای متعدد است. عوامل کلیدی موثر شامل سبک های فرزندپروری نامناسب (استبدادی یا سهل انگارانه)، ضعف در مهارت های تنظیم هیجانی، تاثیر همسالان، اقلیم مدرسه و مواجهه با خشونت رسانه ای است. همچنین، نقش ارتباط معلم و دانش آموز و سیاست های ایمنی مدرسه در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه برجسته گردید. نتایج این مطالعه پیشنهاد می کند که راهبردهای مداخله موثر باید همه جانبه باشند و شامل مشاوره خانوادگی، آموزش معلمان در زمینه حل تعارض و اجرای سیستم های حمایت از رفتار مثبت در مدارس شوند. این پژوهش با ارائه یک چارچوب جامع برای درک ریشه های پرخاشگری دانش آموزان در بافت آموزشی ایران، به ادبیات موجود افزوده و توصیه های کاربردی برای سیاست گذاران و مربیان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خشونت مدرسه ای ، پرخاشگری دانش آموزان ، پرخاشگری کلامی ، پرخاشگری فیزیکی ، ریشه یابی ، روانشناسی آموزشی ، پویایی خانواده ، تاثیر همسالان.