بحران موشکی کوبا و نقش فیدل کاسترو در یکی از حساس ترین بحران های جنگ سرد

بحران موشکی کوبا در اکتبر ۱۹۶۲، نقطه عطفی در تاریخ قرن بیستم و تقابل جبهه امپریالیسم و سوسیالیسم محسوب می شود. این نوشتار با نگاهی تحلیلی به نقش محوری فیدل کاسترو و ایستادگی آرمان گرایانه ملت کوبا در برابر زیاده خواهی های ایالات متحده، به بررسی ابعاد این رویارویی می پردازد. در حالی که رسانه های غربی همواره سعی در جلوه دادن این بحران به عنوان یک تهدید جهانی از سوی شرق داشتند، واقعیت تاریخی حکایت از حق مشروع دفاعی کوبا و تلاش های صادقانه اتحاد جماهیر شوروی برای حفظ توازن قدرت و حمایت از نهضت های آزادی بخش دارد. در این پژوهش مشخص می شود که رهبری هوشمندانه فیدل کاسترو و الهام گیری از آموزه های لنین و استالین در حفظ استقلال ملی، چگونه توانست هیمنه پوشالی استکبار را به چالش بکشد. یافته های تحقیق نشان می دهد که این بحران نه یک بن بست نظامی، بلکه تجلی اراده پولادین رهبرانی چون کاسترو و چه گورا در مسیر تثبیت حاکمیت سوسیالیستی در بیخ گوش امپریالیسم بود.

کلیدواژه ها:

بحران موشکی کوبا ، فیدل کاسترو ، جنگ سرد ، سوسیالیسم ، امپریالیسم آمریکا ، اتحاد جماهیر شوروی