رابطه استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی با انگیزش پیشرفت و اشتیاق به یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی با انگیزش پیشرفت و اشتیاق به یادگیری در میان دانشجویان دانشگاه های ایران انجام شد. این مطالعه از نوع همبستگی با رویکرد کمی بود و جامعه آماری آن را کلیه دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه های دولتی کشور در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل می دادند. نمونه ای با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای نسبتی انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد استفاده گردید: پرسشنامه استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس و پرسشنامه اشتیاق به یادگیری فردریکز و همکاران. روایی محتوایی پرسشنامه ها با استفاده از نظرات متخصصان حوزه علوم تربیتی و روانشناسی تایید شد و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی و روش های آمار استنباطی شامل تحلیل رگرسیون چندگانه و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی با انگیزش پیشرفت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین رابطه مثبت و معناداری بین استفاده از این ابزارها با اشتیاق به یادگیری مشاهده گردید. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی توانایی پیش بینی تغییرات انگیزش پیشرفت و اشتیاق به یادگیری را دارد. به علاوه، یافته های مدل معادلات ساختاری نشان داد که انگیزش پیشرفت نقش واسطه ای معناداری در رابطه بین استفاده از هوش مصنوعی و اشتیاق به یادگیری ایفا می کند. بر اساس نتایج این پژوهش، استفاده هدفمند از ابزارهای هوش مصنوعی در محیط های آموزشی می تواند با افزایش انگیزش درونی و بیرونی دانشجویان، اشتیاق آنان را برای یادگیری عمیق و مستمر افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، انگیزش پیشرفت ، اشتیاق به یادگیری ، یادگیری خودراهبر ، فناوری آموزشی